Μια κουρασμένη πατρίδα…
γράφει στο peripteron.eu ο Βαγγέλης Πάλλας, ∆ηµοσιογράφος – Ερευνητής – Αναλυτής IFJ / SPJ
…To παρελθόν και να θέλεις να το απορρίψεις έρχεται εκείνο και σε καταπίνει …δεν σε αφήνει είτε με την μνήμη είτε με την πραγματικότητα…
Η πατρίδα μου θυμίζει ένα κουρασμένο στρατιώτη που έχει γυρίσει από μάχη πολλές φορές νικητής αλλά και ηττημένος …Αυτό που είναι εξοργιστικό είναι που δίνουν εξουσία σε ανθρώπους που μπορούν στο πλαίσιο της υπαλληλικής σχέσης τους με τον κατασταλτικό μηχανισμό να φορτώνουν ποινικά αδικήματα και να αποτρέπουν τους πολίτες από κάθε δημοκρατικό δικαίωμα …Είναι κουρασμένη η πατρίδα μου; …Είναι γιατί κουβαλά χρόνια τώρα καταστάσεις γεγονότα που έχουν αλλάξει το DNA του…
Δεν ξεχνιούνται οι στιγμές που νιώθαμε παντοδύναμοι όλοι μαζί …Η μεγάλη ιδέα η χίμαιρα η ηδονή …παντοδύναμοι στους αγώνες μας, μεθυσμένοι ζαλισμένοι με τις στάχτες μας στα μάτια μας… Θαμπωμένοι σχεδόν ακινητοποιημένοι από την ανάμνηση της μάχης… Τώρα απογοητευμένοι από τις ήττες μας κουρασμένοι γυρνάμε από κανάλι σε κανάλι για να μαζέψουμε τα …ιμάτια μας …Πήραμε στη στροφή του δρόμου μια γκριμάτσα και πίσω στον δρόμο πάλι στο δρόμο που μας επέβαλαν …οι μεγάλες αποφάσεις για μετά …αναβολή λόγω εορτών …λίγες σακούλες …λίγες κορδέλες …λίγα χαμόγελα …λίγες εξαιρέσεις …και καμία συγνώμη…
Καμία συγνώμη δεν ακούστηκε …μια μικρή ουρά συνωστισμός στον καστανά λίγα κάστανα ζεστά για τον δρόμο …Κουρασμένοι τα < κακά παιδιά > της Ευρώπης οι τεμπέληδες …παντού τα πάντα… ξεχάσανε να γράψουν πως σε κάθε τραπέζι εδώ αντιστοιχεί ένας λογαριασμός …το παραξήλωσε η Ιστορία… Περιμένουμε να ξεπλύνει η βρώμα ιστορία αυτή την ντροπή… Μερικοί συνέχισαν το ταξίδι τους φορούν ανυπόφορα ρούχα …έχουν υποστεί λεηλασίες από την επέλαση των μνημονίων της οικονομικής απαξίωσης της λεηλασίας της υγείας τους από τον covid-19 …αλλά συνεχίζουν κουρασμένοι μαζί και η πατρίδας τους…
…Διαβάζοντας καλύτερα την ιστορία ερευνώντας τις κοινωνικές δομές ανακαλύψαμε πάλι ότι οι άλλοι φταίνε ..απλά τύχαινε ο εχθρός να είναι κοινός και να συγκεντρώνει τα πυρά όλων…
…Ολόκληρη η ιστορία της προόδου της ανθρώπινης ελευθερίας δείχνει ότι όλες οι παραχωρήσεις που έγιναν προς όφελος της μέχρι τώρα έγιναν με αγώνες …Χωρίς αγώνες δεν υπάρχει πρόοδος…
Φρέντερικ Ντάκλας… σε ομιλία του το 1857…
Ο Πόλεμος δεν ξεκίνησε ποτέ γιατί ζούσαμε ακόμη στην εποχή των μαχών… των προσωπικών μαχών …Αναζητούσαμε να βρούμε τι φταίει …ποίος είναι ο εχθρός …Τότε αποφασίσαμε ότι για όλους εμάς που δεν είχαμε την Ελλάδα ως δικαίωμα αλλά ως υποχρέωση …Έτσι πορευτήκαμε στα πέτρινα χρόνια της προσμονής και της προδοσίας …Κουρασμένοι εμείς αλλά και η πατρίδα μας, σέρνουμε τα βήματα μας για να κερδίσουμε μάχες του παρελθόντος που έχουν τελειώσει …Δεν ξέρω αν είναι αυτός ο κόσμος που θέλουμε …υπάρχει λόγος που ο παράδεισος είναι εδώ και η κόλαση αλλού;…….
