Στου κόσμου τα γυρίσματα

Επιμέλεια: Βαγγέλης Πάλλας, Δημοσιογράφος – Ερευνητής – Αναλυτής IFJ/SPJ

Ο Κόσμος μας δεν έχει πλέον σύνορα..τα ερωτήματα για το μέλλον είναι τόσο περίεργα όσο και οι απαντήσεις..σε ένα κόσμο που η Παγκοσμιοποίηση  του άλλαξε ριζικά τη φυσιογνωμία του εμείς θα κάνουμε ένα σεργιάνι  αναζητώντας ..ειδήσεις..πληροφορίες..και γεγονότα που σημαδεύουν  τον τόσο ταλαιπωρημένο πλανήτη μας …γεγονότα ..ειδήσεις και περίεργα από το παρελθόν αλλά και το σήμερα..θα μας συντροφεύουν  στο σεργιάνι μας…

 ΙΝΔΙΑΝΟΙ / ΚΑΖΙΝΟ

Οι φυλές των Ινδιάνων του Τέξας Coushatta και Tigua ζούσαν από τα κέρδη των… καζίνων τους. Όταν η πολιτεία τους τα έκλεισε, οι περιοχές τους ρήμαξαν. Τώρα ζητούν ν’ ανοίξουν ξανά τα φυλετικά καζίνα, μοναδική πηγή εσόδων τους. Σύμφωνα με την Εθνική Ινδιάνικη ομοσπονδία Παιγνίων (NIGA), υπάρχουν 184 διαφορετικές φυλές Ινδιάνων που έχουν το δικό τους καζίνο, με πιο γνωστό το καζίνο της φυλής Cherokee. Υπενθυμίζουμε ότι το μεγαλύτερο ίσως σκάνδαλο λόμπινγκ στις ΗΠΑ ήταν η υπόθεση του Τζακ Αμπράμοφ, του λομπίστα που δωροδοκούσε πολιτικούς για λογαριασμό ινδιάνικων φυλών που είχαν καζίνα, ενώ ταυτοχρόνως εξαπατούσε τους Ινδιάνους πελάτες του…

«ΕΓΚΛΗΜΑ»  Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΕ ΘΥΜΑ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

Η ΟΥΤΖΙΧΑ αλ Χουγουάιντερ είναι διάσημη από τη Σαουδική Αραβία, δημοσιογράφος και ακτιβίστρια, μια σπάνια γυναίκα που τολμά να υψώνει τη φωνή της αναλαμβάνοντας το κόστος των επιλογών της. Ένα τίμημα πολύ ακριβό που την οδήγησε στη φυλακή, επειδή είχε το κουράγιο να βοηθήσει μια γυναίκα θύμα κακοποίησης. Η Ουατζίχα και η φίλη της Φαούζια αλ Ογούνι πριν από δύο χρόνια δέχτηκαν ένα απελπισμένο μήνυμα από την Καναδή Νάχαλι Μόριν, σύζυγο ενός Σαουδάραβα, που  τους ζητούσε να τη βοηθήσουν γιατί ο άνδρας της  την είχε κλειδώσει μαζί με τα παιδιά στο σπίτι χωρίς φαγητό. Οι δύο γυναίκες έσπευσαν, αλλά εκεί τις περίμενε η αστυνομία, καθώς όλη την ιστορία την είχε στήσει ο σύζυγος για να τις κατηγορήσει ότι επιχείρησαν να βοηθήσουν τη Νάταλι να διαφύγει μαζί με τα παιδιά της από τη χώρα. Κάτι που στη Σαουδική Αραβία αποτελεί έγκλημα.

Πριν από λίγες ημέρες καταδικάστηκαν σε φυλάκιση δέκα μηνών και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα για δύο έτη, με την κατηγορία ότι «έστρεψαν μια γυναίκα εναντίον του άντρα της».

20 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΖΕΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΔΕΞΙΑ

Το Λαϊκό Κόμμα της Ισπανίας λάμβανε παράνομη χρηματοδότηση για τουλάχιστον 20 χρόνια, παραδέχτηκε στην εφημερίδα «Ελ Μούντο» ο πρώην ταμίας του Λούις Μπάρθενας.

Ο Μπάρθενας βρίσκεται στη φυλακή χωρίς εγγύηση καθώς οι δικαστικές Αρχές συνεχίζουν να ερευνούν την υπόθεση για να διαπιστώσουν εάν ο ίδιος επωφελήθηκε από το προηγούμενο αξίωμά του.

Όπως είπε ο ίδιος στην εφημερίδα, το Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ) δωροδοκούνταν από μεγιστάνες στον χώρο των κατασκευών με αντάλλαγμα συμβόλαια σε περιοχές που κυβερνούνταν από αξιωματούχους του PP. Ο Μπάρθενας κατηγορείται για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, δωροδοκία και φορολογικές απάτες.

Αυτά όμως δεν είναι τα μόνα του προβλήματα με τη Δικαιοσύνη. Έπειτα από ξεχωριστή έρευνα που έχει ξεκινήσει, κατηγορείται ότι είχε ιδρύσει ξεχωριστό ταμείο για λογαριασμό του ΡΡ, από το οποίο έπαιρνε δωρεές από εταιρείες και τις μοίραζε σε ηγέτες του Λαϊκού Κόμματος σε μετρητά.

ΛΙΒΑΝΟΣ / PERSEPOLΙS

Η λογοκρισία στον Λίβανο απαγόρευσε την προβολή του «Persepolis», της καταπληκτικής ταινίας κόμικ της Μαρζάν Σατραπί. Η ταινία, που ήταν υποψήφια για Όσκαρ και πήρε το Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ των    Κανών το 2007, αφηγείται   τη ζωή ενός μικρού κοριτσιού (της Μαρζάν) στο Ιράν των αγιατολάχ. Επισήμως, κόπηκε για να προστατευθεί η δημόσια ηθική της λιβανέζικης κοινωνίας. Στην πραγματικότητα, όμως, αποτελεί μία ακόμα απόδειξη της ομηρίας του Λιβάνου. Οι αρχές φοβούνται κάθε κίνηση που θα μπορούσε να ενοχλήσει τη Χεζμπολά, και κατά προέκταση τους προστάτες της οργάνωσης, το Ιράν. «Ο Λίβανος έγινε προάστιο της Τεχεράνης;» αναρωτιέται η γαλλόφωνη εφημερίδα της Βηρυτού «L’ Orient-Le Jour».

 ΑΝ Ο ΧΙΤΛΕΡ ΗΤΑΝ ΜΠΛΟΓΚΙΣΤΑΣ

Αν υπήρχε το διαδίκτυο τη δεκαετία τού ’30, τα εγκληματικά σχέδια του Χίτλερ δεν θα μπορούσαν ενδεχομένως να ευοδωθούν, δήλωσε ο νομπελίστας λογοτεχνίας Ζαν Μαρί Λε Κλεζιό στην τελετή απονομής των βραβείων. Δεν αποκλείεται, αν και, απ’ όσο βλέπουμε, διάφορα αυταρχικά καθεστώτα ευημερούν σήμερα παρ’ όλη την ευρύτατη εξάπλωση του διαδικτύου. Υπάρχει άλλωστε και η αντίστροφη πλευρά τού θέματος. Φαντάζεσθε αν ο Χίτλερ μπορούσε να είχε πρόσβαση σε όλα τα ηλεκτρονικά δεδομένα που συλλέγονται σήμερα; Φαντάζεστε αν η Γκεστάπο μπορούσε να γνωρίζει ποιος τηλεφωνεί, στέλνει SMS ή μέιλ σε ποιον, πού βρίσκεται και προς τα πού κατευθύνεται ανά πάσα στιγμή; Φυσικά και το διαδίκτυο, οι κάμερες των κινητών, τα μηνύματα, συμβάλλουν στην εναλλακτική ενημέρωση, αποτελούν αντίπαλο δέος στη μονομέρεια των καναλιών, πράγμα που αποδείχθηκε για πολλοστή φορά και μετά πρόσφατα γεγονότα που ξέσπασαν μετά τη δολοφονία τού άτυχου Αλέξανδρου. Από την άλλη όμως, η θεσμική παραβίαση ατομικών δεδομένων μπορεί να αποβεί πολύ επικίνδυνη στα χέρια των πάσης φύσεως Χίτλερ, καμουφλαρισμένων ή μη.

ΗΠΑ: ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΟΛΙΒΕΡ ΤΟΥΙΣΤ ΚΑΙ ΓΚΡΑΦΙΤΙ

 Τη στιγμή που στις ΗΠΑ ψηφίζονται ολοένα και περισσότεροι εχθρικοί νόμοι απέναντι στους άστεγους, όπως για παράδειγμα στη Φλόριντα, όπου απαγορεύεται να μοιράζει κανείς φαγητό στους ανθρώπους που ζουν σε δρόμους κοντά σε σπίτια και εστιατόρια, «ανατέλλει» το Ουισκόνσιν, ένα πρωτότυπο χωριό που προσφέρει στέγη και ελπίδα. Στο Χωριό των Μικροσκοπικών Σπιτιών έχουν ήδη κατασκευαστεί αρκετές κατοικίες με ανακυκλώσιμα υλικά, με σκοπό να στεγάσουν τους Αμερικανούς κλοσάρ. Η αυτοσχέδια πλην λιλιπούτεια κοινότητα του Ουισκόνσιν είναι εντελώς αυτόνομη, καθώς χρηματοδοτείται από το κίνημα «Occupy Madison», από την τοπική συλλογικότητα των αστέγων και από δωρεές ιδιωτών. Σύντομα, μάλιστα, αναμένεται να κατασκευαστούν ακόμα περισσότερες κατοικίες που θα διαθέτουν ατομικό μπάνιο, κοινόχρηστη κουζίνα και κήπο. Οι ίδιοι οι άστεγοι συμβάλλουν στην ανοικοδόμησή τους, παραδίδοντας μαθήματα λειτουργικότητας, αλληλεγγύης και αυτάρκειας και αποστέλλοντας ένα ελπιδοφόρο μήνυμα σε άλλες αμερικανικές πολιτείες που πλήττονται από το πρόβλημα της έλλειψης στέγης.

Αξίζει να υπενθυμίσουμε πως, σύμφωνα με την έκθεση του Εθνικού Κέντρου σχετικά με το φαινόμενο των άστεγων οικογενειών των ΗΠΑ, ένα στα τριάντα παιδιά ζει χωρίς σταθερή κατοικία, ποσοστό που αντιστοιχεί σε περίπου δυόμισι εκατομμύρια ανηλίκους που ζουν και περιπλανώνται στις φτωχοσυνοικίες made in USA, κυρίως στο Κεντάκι, τη Νέα Υόρκη, την Καλιφόρνια, την Αλαμπάμα και την Οκλαχόμα.

Όσο για τις αιτίες που σχεδόν τρία εκατομμύρια παιδιά ζουν παραδομένα στην αγριότητα των αμερικανικών δρόμων, μακριά από τις σχολικές αίθουσες; Η πρόσφατη ύφεση της αμερικανικής οικονομίας, η έλλειψη οικονομικά προσιτής στέγης, το εισοδηματικό χάσμα μεταξύ των διαφορετικών φυλετικών ομάδων, η αύξηση των μονογονεϊκών οικογενειών και εν γένει του ποσοστού της φτώχειας. Ιδίως στις φτωχογειτονιές του λαμπερού Λος Άντζελες, το οποίο για χρόνια είχε χριστεί «πρωτεύουσα των αστέγων», όπου οι τοπικές Αρχές επιχείρησαν να κατάσχουν τα υπάρχοντα των αστέγων του Skid Row στο όνομα της δημόσιας υγείας.

Εκεί, στην αμερικανική πολιτεία που στεγάζει το αμερικανικό όνειρο μαζί με τον αμερικανικό εφιάλτη, ένας καλλιτέχνης δρόμου μέσα από τα γκράφιτι του «στρέφει» τη διεθνή προσοχή στις περιπλανώμενες ψυχές δίχως σταθερές συντεταγμένες. Αναδεικνύει τις ελπίδες τους, τα όνειρά τους, τις ανάγκες και τους φόβους τους, ενώ τους «καθίζει» σε θρόνους, υπογραμμίζοντας τη μοναδικότητα του καθενός, πέρα από το κοινό τους «στάτους».

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΦΑΓΗΤΟ

Πώς αναδιαμορφώνει τη διατροφική κουλτούρα ενός τόπου ο μεταναστευτικός πληθυσμός; Ας πάρουμε για παράδειγμα τη Γερμανία, χώρα υποδοχής διαφόρων λαών: Τούρκων, Βαλκάνιων, Νοτιοευρωπαίων… Ο διατροφικός χάρτης των Γερμανών θεωρείται ο πλέον πολυπολιτισμικός, καθώς μαζί με τους πρώτους εργάτες στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 -τους περίφημους «γκασταρμπάιτερ»- έκαναν «απόβαση» και οι κουζίνες τους. Έκτοτε οι γερμανικές διατροφικές συνήθειες άλλαξαν, αφού στα ντόπια πιάτα προστέθηκε ιταλική πίτσα, τουρκικό κεμπάπ, ελληνικό τζατζίκι και γιουγκοσλαβικό μπάλκαν γκριλ. Εκτός όμως από τη γαστρονομική «παλέτα» των Γερμανών, που εμπλουτίστηκε με νέες, εξωτικές γεύσεις, μετασχηματίστηκε και το αστικό περιβάλλον της χώρας, με ξένα καταστήματα γρήγορου φαγητού να κατακλύζουν τις γερμανικές πόλεις και να επανασυστήνουν τη Γερμανία ως χώρα υποδοχής μεταναστών. Τελικά δεν λένε άδικα πως… η μετανάστευση περνά από το στομάχι!

ΠΛΑΣΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΣΤΟ ΛΟΥΒΡΟ!

Ένα ολόκληρο κύκλωμα παραγωγής και διακίνησης χιλιάδων εισιτηρίων «made in China» για το Μουσείο του Λούβρου ερευνούν οι γαλλικές Αρχές. Οι υπεύθυνοι του Μουσείου, σύμφωνα με πηγή του γαλλικού πρακτορείου, σήμαναν συναγερμό όταν βρέθηκαν πλαστά εισιτήρια στην κατοχή αρκετών κινέζων τουριστών και ξεναγών τον περασμένο Αύγουστο. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, Βέλγοι τελωνειακοί ανακάλυψαν περίπου την ίδια περίοδο 3.500 πλαστά εισιτήρια κρυμμένα σε πακέτο με προέλευση από την Κίνα. «Ήταν περίεργη η υφή των εισιτηρίων. Και γενικά δεν ήταν καλή η ποιότητα του χαρτιού», αποκάλυψε υπάλληλος του Μουσείου στη γαλλική εφημερίδα «Λε Παριζιέν». Το πρώτο πλαστό εισιτήριο εντοπίστηκε στις 12 Αυγούστου. Τις επόμενες ημέρες οι Αρχές εντόπισαν πολλά ακόμη, αλλά δεν προχώρησαν σε καμία ακύρωση καθώς, όπως υποστηρίζουν, είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί διότι, κανονικά, τα εισιτήρια ισχύουν για έναν χρόνο. Το Λούβρο είναι ένας από τους  πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς της Γαλλίας. Περίπου εννέα εκατομμύρια άνθρωποι από όλο τον κόσμο επισκέπτονται το διάσημο Μουσείο του Παρισιού για να δουν από κοντά διάσημα εκθέματα, όπως η Μόνα Λίζα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι και η Αφροδίτη της Μήλου. 

ΦΑΚΕΛΩΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΡΕΝΟ

Οι σουηδικοί σιδηρόδρομοι, όπως κάνουν και κάποιες αεροπορικές εταιρείες, εκδίδουν εισιτήρια σε χαμηλότερο κόστος, εφόσον αυτά κλεισθούν εγκαίρως. Τελευταία όμως παρατηρείται το φαινόμενο να αγοράζονται τα εισιτήρια σε χαμηλό κόστος και να μεταπωλούνται αργότερα ακριβότερα. Ο οργανισμός σιδηροδρόμων αποφάσισε λοιπόν να εκδίδει τα εισιτήρια ονομαστικά, βρήκε όμως την αντίδραση πολλών πολιτών και οργανώσεων που επισημαίνουν ότι η διακίνηση με τρένο είναι από τις λίγες όπου ο πολίτης δεν «φακελώνεται», είναι από τους ελάχιστους χώρους που έχουν απομείνει όπου δεν παραβιάζεται η αρχή των προσωπικών δεδομένων. Δημιουργήθηκε κίνηση διαμαρτυρίας και μαζεύουν υπογραφές με αίτημα να μην είναι ονομαστικά τα εισιτήρια. Διαφορετικά, καλύτερα να καταργήσουν την έκπτωση, και τα εισιτήρια να έχουν την ίδια τιμή ανεξάρτητα από τον χρόνο έκδοσης τους.

Η ΙΝΤΕΡΠΟΛ ΣΤO ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ «ΛΕΥΚΗΣ ΧΗΡΑΣ

Διεθνές ένταλμα σύλληψης για τη Βρετανίδα Σαμάνθα Λέθγουαϊτ, γνωστή με το προσωνυμία «λευκή χήρα», εξέδωσε η Ιντερπόλ έπειτα από αίτημα των κενυατικών Αρχών, χωρίς ωστόσο να την εμπλέκει στην επίθεση εναντίον του εμπορικού κέντρου Ουέστγκεϊτ, στο Ναϊρόμπι. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ιντερπόλ η Λέθγουαϊτ, 29 ετών που χρησιμοποιεί επίσης το όνομα Νάταλι Γουέμπ, καταζητείται στην Κένυα για κατοχή εκρηκτικών και συνωμοσία για τη διάπραξη εγκλήματος, κατηγορίες που εκκρεμούν εις βάρος της από τον Δεκέμβριο του 2019

Η Λέθγουαϊτ καταζητείται επειδή θεωρείται ότι έχει εμπλακεί σε σχεδιαζόμενη επίθεση εναντίον ξενοδοχείων και εστιατορίων στην Κένυα.

Η βρετανική Αστυνομία πάντως έχει αναφέρει ότι η Λέθγουαϊτ είναι ύποπτη για συμμετοχή στην επίθεση στο εμπορικό κέντρο Ουέστγκεϊτ, την ευθύνη για την οποία έχουν αναλάβει οι σομαλοί ισλαμιστές Αλ Σεμπάμπ. Η Λέθγουαϊτ προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ όταν ήταν έφηβη. Χθες η υπουργός Εσωτερικών της Νότιας Αφρικής Ναλέντι Πάντορ ανέφερε ότι η Λέθγουαϊτ εισήλθε τον Ιούλιο του 2008 στη χώρα με παράνομο διαβατήριο, το οποίο χρησιμοποίησε τελευταία φορά τον Φεβρουάριο του 2019.

ΓΕΥΜΑ ΣΤΟ… ΣΚΟΤΑΔΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

Το «Dans le Noir» («Μέσα στο μαύρο/σκοτάδι») άνοιξε τις πύλες του στο Παρίσι το 2018 Κι οι Παριζιάνοι άρχισαν να σχηματίζουν ουρές έξω από το στέκι της οδού Quincampoix, που βρίσκεται σε μόνιμο μπλακάουτ! Λίγο μετά άρχισε να χύνεται πολύ μελάνι για το πόσο παράδοξο είναι οι κάτοικοι της Πόλης του Φωτός να πληρώνουν για να γευτούν στα τυφλά! Το «Dans le Noir», που γρήγορα μεταλαμπαδεύτηκε και σε άλλες μητροπόλεις του κόσμου -από το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη ως την Αγία Πετρούπολη, τη Βαρκελώνη και το Κίεβο- λειτουργεί και ως χρηματοδότης επιστημονικών ερευνών πάνω στις αναπηρίες της όρασης. Στο εστιατόριο οι επισκέπτες βιώνουν μια πρωτόγνωρη εμπειρία, καθώς καθοδηγούνται από τους τυφλούς σερβιτόρους. Αφού μπουν στον κατασκότεινο χώρο του, επιστρατεύουν όσφρηση και αφή για να μαντέψουν το περιεχόμενο κάθε πιρουνιάς, καθώς το φαγητό ακόμη και μετά το σερβίρισμα παραμένει μυστήριο. Στο μεταξύ, κάμερες καταγράφουν γκριμάτσες και εκφράσεις. Ενδιαφέρον παρουσιάζει δε και το ότι οι επισκέπτες τρώνε πλάι σε αγνώστους σε μεγάλα κοινά τραπέζια, με αποτέλεσμα να προκύπτουν αρκετές γνωριμίες, οι οποίες βασίζονται στις υπόλοιπες αισθήσεις πλην της όρασης.