Ποιος είναι τελικά με τη βαριοπούλα και ποιος με τη βιβλιοθήκη;

γράφει στο peripteron.eu ο Μιχάλης Κριθαρίδης, Εκπρόσωπος Τύπου του Μερα25

Αυτές τις μέρες έχουμε ένα ματωμένο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έχουμε τις σκηνές με την «Αύρα», με τα ΜΑΤ, με τους φοιτητές να κάνουν συνελεύσεις μπροστά στην «Αύρα» και στα ΜΑΤ.

Πολύ συχνά η Κυβέρνηση και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μάς ρωτάει αν καταδικάζουμε τη βία από όπου και να έρχεται. Εμείς καταδικάζουμε τη βία, αλλά για την Κυβέρνηση υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Εάν εμείς τους λέγαμε για τον πόλεμο στην Ουκρανία σήμερα «Καταδικάζετε τη βία από όπου και να έρχεται είτε έρχεται από τους στρατιώτες του Πούτιν είτε έρχεται από τους Ουκρανούς;», θα μας έλεγε ότι είμαστε «ισαποστάκηδες». Αυτό είναι η Μητσοτάκης Α.Ε..

Εμείς ξεκάθαρα καταδικάζουμε τη βία, αλλά καταδικάζουμε και τα αίτια της βίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο που είναι τα ΜΑΤ του κ. Θεοδωρικάκου.

Ακόμα, ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, ο κ. Οικονόμου, για το συγκεκριμένο θέμα είπε αυτολεξεί: «Δεν επιδιώκουμε ένταση στο πανεπιστήμιο. Μια βιβλιοθήκη θέλουμε να κάνουμε. Είμαστε με τα βιβλία, δεν είμαστε με την ανομία». Θυμίζουμε ότι επί συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-Νέας Δημοκρατίας, Νέας Δημοκρατίας-ΠΑΣΟΚ το 2013 ο κ. Μητσοτάκης ο ίδιος είχε ουσιαστικά κλείσει τη Βιβλιοθήκη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.

Ποιες βιβλιοθήκες; Η Κυβέρνηση είναι και εναντίον των βιβλιοθηκών –το έχει αποδείξει το 2013 ο κ. Μητσοτάκης και η ΝΔ, το αποδεικνύει και η κ. Κεραμέως σήμερα με ουσιαστική κατάργηση των πανεπιστημιακών συγγραμμάτων- και υπέρ της βίας στα πανεπιστήμια!

Γιατί σε τελική ανάλυση ο κ. Μητσοτάκης έχει πάρει μια σημαντική απόφαση τακτικής απέναντι στις ερχόμενες εκλογές.

Το εκβιαστικό δίλημμα, το οποίο θα καταθέσει στον ελληνικό λαό, στους νοικοκυραίους, στους μικρομεσαίους είναι το εξής απλό: Είστε με την ολιγαρχία –αποδέχεστε την ολιγαρχία- ή με την ανομία; Αυτό είναι το ερώτημα που θέτει η Κυβέρνησή και είναι ένα ερώτημα το οποίο το προετοιμάζει από το καλοκαίρι του 2019.

Δεν είναι τυχαίο ότι μόλις ήρθε στην εξουσία το πρώτο πράγμα το οποίο έκανε ήταν να καταργήσει το πανεπιστημιακό άσυλο και να εισάγει λίγο λίγο την ιδέα της αστυνομοκρατίας στα πανεπιστήμια.

Δεν υπάρχει κανένα πανεπιστήμιο στην Ευρώπη που να υπάρχουν τμήματα της αστυνομίας μέσα στα πανεπιστήμια -πέραν της Τουρκίας του κ. Ερντογάν-. Η Μητσοτάκης Α.Ε. επιμένει μόνο σε αυτό, κόντρα στην πραγματικότητα, για  έναν λόγο. Γιατί η βία στα πανεπιστήμια είναι κάτι στο οποίο επενδύει. Επιδιώκει τη βία στα πανεπιστήμια.

Και θα μου πείτε: «Γιατί να θέλουν βία στα πανεπιστήμια;». Γιατί ζούμε σε μια χώρα ιδιάζουσα. Κοιτάξτε τον κύκλο όλης της λεγόμενης «εξουσίας». Θα δείτε ότι ελάχιστα από τα παιδιά της πηγαίνουν στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Ελάχιστα από τα παιδιά της ελληνικής άρχουσας τάξης πηγαίνουν στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Ξεκινάνε μάλιστα μια διαδικασία που από τα δεκατέσσερα ξεφεύγουν από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα μέσω του International Baccalaureate, μέσω του IB, που ουσιαστικά ψυχολογικά είναι σαν να είναι στο εξωτερικό ήδη τα παιδιά της άρχουσας τάξης.

Το δημόσιο πανεπιστήμιο -και γι’ αυτό δεν φταίει μόνο η σημερινή μόνο Κυβέρνηση, είναι μια διαδικασία εικοσαετίας- μετατρέπεται λίγο-λίγο σε ένα εκπαιδευτήριο τύπου ΣΔΙΤ το οποίο θα παράγει ημιμαθείς κολίγους, προσεχείς υπαλλήλους της ολιγαρχίας. Τα παιδιά της ολιγαρχίας θα πηγαίνουν στα πανεπιστήμια στην Αγγλία, την Αμερική, ανάλογα με τα μέσα τους, ανάλογα με την οικονομική επιφάνεια της μεγαλοαστικής τάξης από την οποία προέρχονται.

Αυτή είναι μια πραγματικότητα. Είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που ισχύει αυτό. Δεν ισχύει ούτε για τους Βρετανούς, ούτε για τους Γάλλους, ούτε για τους Ιταλούς, ούτε για τους Ισπανούς. Αυτό θα έπρεπε για οποιονδήποτε έχει την παραμικρή “πατριωτική συνείδηση” να αποτελεί ένα τεράστιο «καμπανάκι».

Έχουμε ένα πολιτικό σύστημα το οποίο διαχειρίζεται ένα δημόσιο πανεπιστήμιο στο οποίο δεν θα στείλει τα παιδιά του,
με ελάχιστες εξαιρέσεις. Ίσως με καμία Ιατρική και Νομική, τις οποίες πάνε να αποκολλήσουν από το υπόλοιπο δίκτυο των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

Να γιατί είναι απαραίτητη η βία. Γιατί τα παιδιά στα πανεπιστήμια νιώθουν στο «πετσί» τους τη συστηματική και
συστημική υποβάθμιση, μια διαδικασία μετατροπής των κτιρίων τους, των τμημάτων τους, των σχολών τους σε ΙΕΚ, τα
οποία θα τους κρατάνε ημιμαθείς και θα τους εκπαιδεύουν για να είναι κατώτατα στελέχη των επιχειρήσεων με τις οποίες
είναι συμβεβλημένη η «Μητσοτάκης ΑΕ». Γι’ αυτό θέλει τα ΜΑΤ η Κυβέρνηση στα πανεπιστήμια. Γι’ αυτό χρειάζεται η
καταστολή των φοιτητών που αντιδρούν στη μετατροπή του δημόσιου πανεπιστημίου σε κέντρο δημιουργίας ημιμαθών
κολίγων της ολιγαρχίας, της οποίας η ατζέντα καθορίζει την κυβερνητική πολιτική.

Και μιλάνε για βιβλιοθήκες. Πού είναι τα κονδύλια που θα δώσουν για τις βιβλιοθήκες; Αν ισχύει αυτό που λένε ότι είστε
με τις βιβλιοθήκες, με τη μάθηση, πού είναι τα κονδύλια; Ποιες επενδύσεις έχουν κάνει σε εργαστήρια, σε αναβάθμιση
των σπουδών των πανεπιστημίων; Μηδέν! Πουθενά. Ψεύδονται ασυστόλως όταν λένε ότι «είναι με τη μάθηση, με τα
βιβλία». Δεν είναι.

Η κυρία Κεραμέως αυτή τη στιγμή καταργεί μέχρι και το πανεπιστημιακό σύγγραμμα και τολμάνε να λέτε ότι είναι με τα
βιβλία, με τη μάθηση και με τις βιβλιοθήκες;

Όχι, με τα ΜΑΤ και τη βία που φέρνουν τα ΜΑΤ μέσα στα πανεπιστήμια είναι. Αυτοί είναι.

Και υπάρχουν κι άλλες μορφές βίας μες το πανεπιστήμιο, σαν αυτή που ασκείται από ολόκληρο το πανεπιστημιακό
σύστημα και βεβαίως από το Υπουργείο Παιδείας απέναντι στους «είλωτες» των πανεπιστημίων. Μιλάμε για νέους και νέες με τα διδακτορικά τους ή υποψήφιους διδάκτορες που δουλεύουν από το 2000 και στηρίζουν τη δουλειά του πανεπιστημίου. Είναι οι άνθρωποι οι οποίοι κάνουν έρευνα, γράφουν ερευνητικές εισηγήσεις, δημοσιεύουν επιστημονικά άρθρα και βιβλία, κάνουν τα μαθήματα και πληρώνονται άμα λάχει μια φορά το τρίμηνο, κάποιες φορές μια φορά το εξάμηνο, ποτέ ακριβώς αυτά που πρέπει να πληρωθούν, ποτέ υπερωρίες, χωρίς καμία σύμβαση εργασίας.

Καθεστώς γαλέρας για ένα μεγάλο κομμάτι πανεπιστημιακών, οι οποίοι αυτή τη στιγμή και τα τελευταία είκοσι χρόνια στηρίζουν το πανεπιστήμιο. Αν αυτό δεν είναι βία, τί είναι;

Πόσες από αυτές τις νέες δουλεύουν με την υπόσχεση ότι θα πάρουν ένα διδακτορικό ή μεταδιδακτορικό τίτλο, εκβιαζόμενες; Και υπάρχει συγκεκριμένος λόγος που αναφερόμαστε στο θηλυκό γένος εν προκειμένω δυστυχώς. Αυτή είναι μία βία που βιώνουν οι πανεπιστημιακοί στο πανεπιστήμιο καθημερινά.

Δεν ενδιαφέρει την Κυβέρνηση όμως. Τα παιδιά τους δεν θα πάνε σ’ αυτό το πανεπιστήμιο.

Ουσιαστικά τι λέει λοιπόν η Κυβέρνηση στους νοικοκυραίους την ώρα που τους «γδύνει» με ΦΠΑ 24%, την ώρα που τους ζητάει την επιστρεπτέα τώρα που δεν έχουν, την ώρα που τους την έχουν φάει ο Μυτιληναίος και ο Βαρδινογιάννης από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ. την ώρα που ανεβαίνει το επιτόκιο και θα πρέπει να δώσουν άλλο ένα δισεκατομμύριο σε στεγαστικά, δημιουργώντας νέα «κόκκινα» δάνεια, την ώρα που κάνει όλα αυτά, που «πνίγονται», τι του έχουν πει οι σύμβουλοί του Πρωθυπουργού, του διευθύνοντος συμβούλου της «Μητσοτάκης Α.Ε.»; «Θέσε ένα εκβιαστικό δίλημμα στους νοικοκυραίους. Πες τους: Χάος ή δεχτείτε την ολιγαρχία που εκφράζω». Αυτό λέει.

Και έχουν βάλει τον όχι άμοιρο φυσικά ευθυνών κ. Θεοδωρικάκο, να στείλει την «Αύρα» και τα ΜΑΤ να ρίχνουν με ευθεία βολή κρότου λάμψης στα πρόσωπα φοιτητών. Αυτή είναι η κατάντια της κυβερνητικής παράταξης.

Εμείς καταδικάζουμε την εργαλειοποίηση των πανεπιστημίων και τη βία που φέρνει αυτή μέσα από μία αστυνομία που εμπλέκεται αυτή τη στιγμή στη δημιουργία ενορχηστρωμένης βίας μέσα στα πανεπιστήμια, μόνο και μόνο μπας και καταφέρει ο κ. Μητσοτάκης να εκβιάσει τους νοικοκυραίους, τους οποίους «γδύνει» μέσα από οικονομικές πολιτικές που ουσιαστικά έχουν καταδικάσει τη μικρομεσαία τάξη, με το «ψηφίστε με, γιατί κοιτάξτε την ανομία που έρχεται χωρίς εμένα».

Print Friendly, PDF & Email