Ένας «υπέροχος» κόσμος
γράφει στο peripteron.eu ο Βαγγέλης Πάλλας, Δημοσιογράφος – Ερευνητής – Αναλυτής IFJ/SPJ
Πολλές φορές, οι άνθρωποι για να μπορέσουν να δουν αντικειμενικά μια κατάσταση, χρειάζεται να πάρουν μια κάποια απόσταση από τα πράγματα. Είτε πολιτικά, είτε προσωπικά. Δύο βήματα πίσω, σε πολλές περιπτώσεις, δίνουν μια καλύτερη οπτική των πραγμάτων. Βέβαια πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να ξεφύγει η κατάσταση.
Αυτός ο «υπέροχος» κόσμος μετά της 11 Σεπτεμβρίου, είδε μπροστά στα μάτια του να καταρρέει ο δυτικός τρόπος ζωής. Και όσες ελευθερίες μέχρι εκείνη τη στιγμή εξασφάλιζε στους πολίτες του. Είδαμε εικόνες στις τηλεοράσεις και στους υπολογιστές μας, απαράδεκτες ενέργειες με τις δυτικές δυνάμεις να εμπλέκονται στη Μ .Ανατολή. «Δικαιολογημένη» και τεκμηριωμένη απέναντι σε κάθε αντίλογο:
Μέχρι χθες η «αμέτοχη» Ευρώπη αδιαφορούσε μπροστά στα γεγονότα. Ενώ μετά την 11 Σεπτεμβρίου μαζί με τους Αμερικάνους συμμάχους τους πραγματοποίησαν φονικές αποστολές, δημιουργώντας εκατομμύρια πρόσφυγες, με τα γνωστά αποτελέσματα. Είδαμε την άρση του αδιεξόδου και την τόνωση των γεμάτων δηλητήριο επιχειρήματα των αυξανόμενων φασιστών, που ζητούν παραδειγματική τιμωρία εκατομμυρίων ανθρώπων που τόλμησαν να το σκάσουν από τη φρίκη του πολέμου, χτυπώντας της πόρτες μας για λίγη βοήθεια.
Αυτός ο «υπέροχος» κόσμος, απαθής παρακολουθούσε τα μαρτύρια εκατομμυρίων κυνηγημένων, που απλώς επέλεξαν να ζήσουν ήσυχα στη Δύση.
Τα είδαμε όλα αυτά από τις τηλεοράσεις μας. Είδαμε για ακόμα μια φορά, τις μεγάλες δυνάμεις να συνεργάζονται στον πόλεμο «για το καλό της ανθρωπότητας». Ακροδεξιές κραυγές σε όλη την Ευρώπη να δυναμώνουν και να λαμβάνονται ακραία μέτρα κατά οποιουδήποτε μη Ευρωπαίου ή Αμερικάνου. Σ ’αυτόν τον «υπέροχο» κόσμο, όλοι εμείς έχουμε ζήσει 10 χρόνια μνημονίου. 10 χρόνια προπαγάνδας, 10 χρόνια μεταφοράς εικονικής πραγματικότητας. 10 χρόνια μιντιακής τρομοκρατίας. Έχουμε ζήσει 10 χρόνια που ισοδυναμούν με 40.
Μάθαμε τα spread και τις αγορές, μάθαμε τους κερδοσκόπους και τα αρπακτικά, μάθαμε τους υπαλλήλους κολοσσών ντυμένους υπουργούς, μάθαμε για τον κοινωνικό αυτοματισμό, μάθαμε, μάθαμε…
Γνωρίζουμε πια πάρα πολύ καλά πως λειτούργησε το μιντιακό σύστημα. Ποιοι το εξυπηρέτησαν και ποιοι το εξυπηρετούν ακόμη. Με ποιον τρόπο. Μάθαμε τον ρόλο που έπαιξαν συγκεκριμένοι δημοσιογραφικοί οργανισμοί. Χρόνια σ’ αυτόν τον «υπέροχο» κόσμο, κρατάει η συζήτηση για τα pay roll των δημοσιογράφων της SIEMENS και του ΚΕΕΛΠΝΟ και της λίστας ΠΕΤΣΑ.. Όλα αυτά τα χρόνια έχουμε διαπιστώσει πόσο πολύτιμο αγαθό είναι η ενημέρωση, και πόσο δύσκολα μπορεί να γίνει σωστά.
Και εμείς από την μεριά μας τι κάναμε; Πως απαντήσαμε οργανωμένα στην τρομοκρατία των ΜΜΕ; Πως οργανωθήκαμε, που ενώσαμε δυνάμεις; Σ’ αυτόν τον «υπέροχο» κόσμο περνούν από μπροστά μας ελεύθεροι στους δρόμους οι Ναζί. Η Ευρώπη εξακολουθεί να ελέγχει τον αέρα που αναπνέουμε, ο ουρανός παραμένει ιδιοκτησία της εκκλησίας και ο πλανήτης έρμαιο στα χέρια πυρομανών. Και εμείς συνεχίζουμε να μετράμε τις ημέρες μας με αξιολογήσεις και κρίσιμα eurogroup, και να ξορκίσουμε με χαβαλέ, κανιβαλισμό, αδιαφορία, παρωπίδες, ιδεολογική καθαρότητα και … «δουλίτσα να υπάρχει» …ναι σε όλα.
Και στα καλά καθούμενα στα δεξιά στεκόταν με καμάρι όλο το θαυματουργό αστικό πολιτικό προσωπικό της χώρας που τα τελευταία σαράντα χρόνια μπερδεμένο, μην ξέροντας να κλάψει ή να γελάσει με την αφάνταστη τύχη του να βρεθεί απέναντι από την «κομμουνιστική απειλή» στη χειρότερη φάση της πρόσφατης ιστορίας του.
Εκεί βρεθήκαμε, εκεί βρισκόμαστε με λίγες μόνο εξαιρέσεις… Σ ’αυτόν τον «υπέροχο» κόσμο.
Είδαμε την ψυχολογική τρομοκρατία της Δύσης να επανέρχεται, και τις προσωπικές και συλλογικές ελευθερίες να περιστέλλονται.
Ένα νέο κυνήγι μαγισσών ξεκίνησε και στο στόχαστρο του, είναι μη δυτικοί και αλληλέγγυοι.
Η 11η Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ, χρειάστηκε χρόνια για να αλλάξει τον κόσμο αφήνοντας εκτός κάδρου την Ευρώπη που κατάφερε να κρατήσει μερικές από τις ανθρωπιστικές αξίες της χάρις σε μερικούς «ιδεοληπτικούς» και «κουλτουριάρηδες» που δεν την άφησαν να ξεχάσει διαχρονικά ως φάρος πολιτισμού.
Σήμερα σ ’αυτόν τον «υπέροχο» κόσμο υπάρχει μια Ευρώπη με εθνική κυριαρχία ΝΑΤΟ και FRONTEX. Με οικονομική κυριαρχία ΕΚΤ, θεσμών και τραπεζών και κοινωνική κυριαρχία κλειστών κέντρων κράτησης μεταναστών και προσφύγων. μένωντας αποθεώνοντας την λιτότητα, δεχόμενοι την βαρβαρότητα σε βάρος των πιο αδύναμων, καμία ελπίδα για βελτίωση στο άμεσο μέλλον.
Όλα είναι ίδια, όλα είναι ισοπεδωμένα. Όλα είναι δυνατά. Οι μόνοι που μένουν έξω από αυτό το πανηγύρι είναι οι μόνοι που μπορούν να δώσουν ια ελπίδα.
Ο κόσμος αλλάζει. Πάντα άλλαζε και πάντα θα αλλάζει. Η απάντηση όταν τα πράγματα μοιάζουν θολά, κανείς ένα βήμα μπροστά, για να δεις, να μυρίσεις, να καταλάβεις, και τότε όλα θα βρουν το δρόμο τους. Και εμείς θα ξαναβρούμε τον δικό μας. Η μοίρα μας, είναι να τον δούμε να αλλάζει ραγδαία, σχεδιασμένα και χωρίς αιδώ από τα χέρια που τον χαράζουν…
Για μια ακόμα φορά, είμαστε έτοιμοι;…
