Τα «αντεθνικά βιβλία» του 1962… (ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ)

Δια­χρο­νι­κό είναι το φαι­νό­με­νο και στη χώρα μας των πο­λύ­μορ­φων απα­γο­ρεύ­σε­ων, λο­γο­κρι­σί­ας και διώ­ξε­ων συγ­γρα­φέ­ων, εκ­δο­τι­κών οίκων. Που έφτα­ναν μέχρι το κά­ψι­μό των βι­βλί­ων ή το οδή­γη­μα των συγ­γρα­φέ­ων στις φυ­λα­κές και τις εξο­ρί­ες. Και αυτό ανε­ξάρ­τη­τα αν υπήρ­χε «κοι­νο­βου­λευ­τι­κή δη­μο­κρα­τία» ή δι­κτα­το­ρία, γιατί «το κρά­τος έχει συ­νέ­χεια»…

Να ση­μειώ­σου­με ότι όλα αυτά είχαν να κά­νουν με τη ση­μα­ντι­κή επί­δρα­ση της Λο­γο­τε­χνί­ας και γε­νι­κό­τε­ρα του προ­ο­δευ­τι­κού βι­βλί­ου στο κοινό κι η άμεση ή έμ­με­ση αλ­λα­γή που φέρ­νει στις συ­νει­δή­σεις.

Επο­μέ­νως, όλοι οι θε­σμι­κοί πα­ρά­γο­ντες του αστι­κού κρά­τους θα ήθε­λαν π.χ τα λο­γο­τε­χνι­κά έργα και οι φο­ρείς τους να εκ­φρά­ζουν τις πά­γιες αντι­λή­ψεις, να συ­στρα­τεύ­ο­νται με το ιδε­ο­λο­γι­κό-πο­λι­τι­κό-ηθι­κό τους πρό­ταγ­μα (της αστι­κής τάξης δη­λα­δή) και φυ­σι­κά να μην αμ­φι­σβη­τούν το πο­λι­τι­κό-οι­κο­νο­μι­κό-ιδε­ο­λο­γι­κό status quo

Τα έγ­γρα­φα που πα­ρου­σιά­ζου­με (ΓΑΚ Ν. Ημα­θί­ας) είναι του 1962 και είναι απο­κα­λυ­πτι­κά των όσων βι­βλί­ων- παρά το γε­γο­νός ότι είχαν μπο­ρέ­σει να κυ­κλο­φο­ρή­σουν- χα­ρα­κτη­ρι­ζό­ταν ως «αντε­θνι­κά», ενώ εντύ­πω­ση προ­κα­λεί και ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός των εκ­δο­τών τους, αλλά ακόμη και των τότε πλα­σιέ που τα δια­κι­νού­σαν.

Πρό­κει­ται για έγ­γρα­φα-κα­τα­στά­σεις που συ­νό­δευαν απόρ­ρη­το έγ­γρα­φο του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών προς τους τότε νο­μάρ­χες (16/5/1962) και το οποίο ανέ­φε­ρε ότι πρό­κει­ται «για κα­τά­στα­σιν της ΚΥΠ δι’ ης επι­ση­μαί­νο­νται βι­βλία αντε­θνι­κού πε­ριε­χο­μέ­νου, ίνα τε­λή­τε εν γνώ­σει».

Αλέ­κος Χα­τζη­κώ­στας

πηγή: atexnos.gr

Print Friendly, PDF & Email