June Almeida: Η γυναίκα που ανακάλυψε τον πρώτο κορωνοϊό
Η June Almeida μαζί με τον Βρετανό ιολόγο David Tyrrell, ο οποίος είναι γνωστός για τη μελέτη του κοινού κρυολογήματος, θεωρούνται εκείνοι που δημοσίευσαν την πρώτη φωτογραφία κορονοϊού, το 1967 στο περιοδικό Journal of General Virology.
Η γυναίκα που ανακάλυψε τον πρώτο κορονοϊό ανθρώπων, πήγε σχολείο μέχρι τα 16 της χρόνια και ήταν κόρη ενός οδηγού λεωφορείου από τη Σκωτία.
Η June Almeida κατάφερε να γίνει μια πρωτοπόρος στην απεικόνιση των ιών, της οποίας η δουλειά έχει επανέλθει δυναμικά στο προσκήνιο, εν μέσω της παρούσας πανδημίας.
Η νόσος Covid-19 είναι μια καινούρια ασθένεια, αλλά προκαλείται από έναν κορονοϊό του τύπου που αναγνωρίστηκε πρώτα από την Dr Almeida το 1964 στο εργαστήριό της, στο Νοσοκομείο του St Thomas, στο Λονδίνο.
Η ιολόγος June Hart γεννήθηκε το 1930 και μεγάλωσε σε ένα φτωχόσπιτο κοντά στο Αλεξάνδρα Παρκ στα βορειοανατολικά της Γλασκόβης. Εγκατέλειψε το σχολείο λαμβάνοντας σύντομη τυπική εκπαίδευση, αλλά ξεκίνησε να δουλεύει ως τεχνικός εργαστηρίου ιστοπαθολογίας στο Βασιλικό Νοσοκομείο της Γλασκόβης. Αργότερα, πήγε στο Λονδίνο για να συνεχίσει την καριέρα της και το 1954 παντρεύτηκε τον Enriques Almeida, ένα Βενεζουελάνο καλλιτέχνη.
Η έρευνα του κρυολογήματος
Το ζευγάρι και η νεαρή τους κόρη μετακόμισαν στο Τορόντο του Καναδά και – σύμφωνα με τον ιατρικό συγγραφέα George Winter – το Ογκολογικό Ινστιτούτο του Οντάριο ήταν εκεί που η Dr Almeida ανέπτυξε τις εξαιρετικές της δεξιότητες στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Ήταν η πρώτη που εφάρμοσε μια μέθοδο για την καλύτερη απεικόνιση των ιών με τη χρήση αντισωμάτων για να προκαλέσει μεγαλύτερη συγκέντρωση.
Όπως είπε ο κ. Winter στην εκπομπή Drivetime στο BBC Radio Scotland, τα ταλέντα της αναγνωρίστηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και η Dr Almeida επέστρεψε το 1964 για να εργαστεί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του St Thomas στο Λονδίνο, το ίδιο νοσοκομείο στο οποίο νοσηλεύτηκε ο πρωθυπουργός Boris Johnson όταν νόσησε από τον ιό Covid-19.
Στην επιστροφή της, ξεκίνησε να συνεργάζεται με τον Dr David Tyrrell, που έκανε έρευνα στη μονάδα του απλού κρυολογήματος στο Σόλσμπερι του Γοίλτσαϊρ. Σύμφωνα με τον κ. Winter, ο Dr Tyrrell μελετούσε ρινικές εκπλύσεις σε εθελοντές και η ομάδα του είχε βρει ότι μπορούσαν να αναπτύξουν αρκετούς ιούς συνδεόμενους με το κοινό κρυολόγημα αλλά όχι όλους.
Συγκεκριμένα, ένα δείγμα, που έγινε γνωστό ως B814, ήταν από ρινική έκπλυση ενός μαθητή ενός οικοτροφείου στο Σάρεϊ το 1960. Βρήκαν ότι μπορούσαν να μεταδώσουν τα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος σε εθελοντές αλλά ήταν αδύνατο να αναπτυχθεί ο ιός σε συνήθη καλλιέργεια κυττάρων.
Ωστόσο, οι μελέτες εθελοντών ανέδειξαν την ανάπτυξή του σε καλλιέργειες οργάνων και ο Dr Tyrrell αναρωτήθηκε αν θα μπορούσε να είναι ορατός με ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Έστειλαν τα δείγματα στην June Almeida, η οποία είδε τα σωματίδια του ιού στα δοκίμια, τα οποία περιέγραψε ότι μοιάζουν με τους ιούς της γρίπης αλλά δεν είναι ακριβώς τα ίδια. Αναγνώρισε αυτό που έγινε γνωστό ως ο πρώτος κορονοϊός ανθρώπων.
Ο Winter λέει ότι η Dr Almeida, είχε δει σωματίδια σαν αυτά ξανά όταν ερευνούσε την ηπατίτιδα στα ποντίκια και την παθογόνο βρογχίτιδα στις κότες. Εντούτοις, λέει ότι η δημοσίευσή της σε ένα περιοδικό με σύστημα κριτών είχε απορριφθεί «επειδή οι κριτές είπαν ότι οι εικόνες που είχε δημιουργήσει ήταν απλώς κακές εικόνες από σωματίδια ιού γρίπης».
Η νέα ανακάλυψη του στελέχους Β814 παρουσιάστηκε στο British Medical Journal το 1965 και οι πρώτες φωτογραφίες αυτού που είδε, δημοσιεύτηκαν στο Journal of General Virology δύο χρόνια αργότερα.
Σύμφωνα με τον Winter, ο Dr Tyrrell και η Dr Almeida, μαζί με τον καθηγητή Tony Waterson, που ήταν υπεύθυνος του νοσοκομείου του St Thomas, ήταν εκείνοι που τον ονόμασαν κορονοϊό εξαιτίας της κορώνας ή του στεφανιού που περιβάλει την εικόνα του ιού.
Η Dr Almeida αργότερα δούλεψε στη Μεταπτυχιακή Ιατρική Σχολή του Λονδίνου, όπου πήρε τον τίτλο της διδάκτορος. Τελείωσε την καριέρα της στο Ινστιτούτο Wellcome, όπου αναφέρεται σε πολλές ευρεσιτεχνίες στον τομέα της απεικόνισης ιών. Εγκαταλείποντας το Wellcome, η Dr Almeida έγινε δασκάλα yoga αλλά επέστρεψε στην ιολογία σε συμβουλευτικό ρόλο στα τέλη της δεκαετίας 1980 όταν βοήθησε στην λήψη εικόνων του ιού HIV.
Πέθανε το 2007, σε ηλικία 77 ετών. Τώρα, 13 χρόνια μετά τον θάνατό της, λαμβάνει την αναγνώριση που αξίζει ως μια πρωτοπόρος, της οποίας η δουλειά επιτάχυνε την κατανόηση του ιού που διαδίδεται σήμερα σε όλο τον κόσμο.
Του Steven Brocklehurst από το BBC Scotland
Μετάφραση-απόδοση: Μαρινίκη Κολιαράκη
πηγή: 3pointmagazine.gr
