Χριστούγεννα… Μια μη εορταστική διάθεση…

γράφει στο peripteron.eu ο Βαγγέλης Πάλλας, ∆ηµοσιογράφος – Ερευνητής – Αναλυτής IFJ / SPJ

Χριστούγεννα ..είναι οι μέρες αυτές που από μικροί έχουμε μάθει ότι αποτελούν περίοδο ξεγνοιασιάς διάθεσης και ευχών για αγάπη και υγεία..Εκείνες οι μέρες που οι μεγάλες εμπορικές λεωφόροι ξεχειλίζουν από τις μάζες του κόσμου που θεωρεί ότι οφείλει στον εαυτό του να αγοράσει και να καταναλώσει να πλασάρει και να πλασαριστεί μέχρι τελικής πτώσεις… Μια περίοδος πασπαλισμένη με τη χρυσόσκονη της εμπορευματοποίησης μεταξύ άλλων και της δοτικότητας η οποία βρίσκεται στολισμένη και καμουφλαρισμένη με κορδέλες και μπιχλιμπίδια πίσω από αμέτρητες βιτρίνες και ψεύτικα χαμόγελα… Δυστυχώς όμως κάποιοι γνωρίζουν καλά πώς ο Άγιος Βασίλης δεν έρχεται για όλους κι ότι το πνεύμα των εορτών έχει την κακή συνήθεια να τους προσπερνά αδιάφορα εδώ και χρόνια…

Πρόκειται για τους αόρατους και τις αόρατες των ημερών γι αυτούς που βρίσκονται πίσω από τα ταμεία και τις συσκευασίες γι αυτούς που τείνουμε να ξεχνάμε ολοένα και περισσότερο χρησιμοποιώντας σαν καλύτερο άλλοθι τις γιορτές… Για τις πωλήτριες και τους υπαλλήλους των πολυκαταστημάτων και σουπερ μάρκετ..που πνίγονται από ανεπανάληπτες εκπτώσεις και για όσες αποτελούν μια κούκλα σε εγρήγορση χρεωμένη να εξυπηρετήσει ουρές από ανυπόμονους πελάτες ακόμη και 10 λεπτά πριν κλείσει το μαγαζί του το κάθε μικρό η μεγάλο αφεντικό για όλους αυτούς λοιπόν δεν υπάρχουν Γιορτές δεν υπάρχει χαρμόσυνη διάθεση δεν υπάρχει εορταστικός χρόνος….

Αυτό που για πολλούς από εμάς αποτελεί μια παύση ένα χρονικό κενό από τη μίζερη καθημερινότητα δεν είναι για άλλους παρά η μιζέρια σε μια από τις πιο εντατικοποιημένες και αλλοτριωτικές μορφές της..

Τελικά ο Αη Βασίλης φυλάει τα καλύτερα του δώρα για τα αφεντικά κι αφήνει στους υπόλοιπους από εμάς μια χειμωνιάτικη κρυάδα… Απλήρωτες υπερωρίες κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και του ρεπό .ξεχειλωμένα ωράρια που κάνουν το 8ωρο να φαντάζει ιδανικό..Κι ας μην γελιόμαστε αν δεν είμαστε τώρα εμείς οι νέοι και οι νέες που δουλεύουμε σχεδόν τζάμπα στις εορταστικές περιόδους θα είμαστε αύριο….

Θα είμαστε αν δεν είμαστε ήδη φυσικά εμείς που θα δουλεύουμε σαν ανακυκλώσιμες μαριονέτες ακούγοντας και επιπλήξεις από τα αφεντικά που τρίβουν τα χεράκια τους… Ένα αντικείμενο προς χρήση των πελατών ένας εαυτός ταυτισμένος με το χαμόγελο πίσω από την επαναλαμβανόμενη φράση << Πώς μπορώ να σας βοηθήσω; >>………