Σταγόνες αντί για γυαλιά πρεσβυωπίας;

Τα γράμ­μα­τα γί­νο­νται όλο και πιο μικρά και όλο και πιο θολά: ένα αί­σθη­μα άκρως ενο­χλη­τι­κό. Η λύση; Γυα­λιά πρε­σβυω­πί­ας… ή στα­γό­νες – του­λά­χι­στον στις ΗΠΑ.

Τα μάτια σε νε­α­ρές ηλι­κί­ες έχουν τε­ρά­στια προ­σαρ­μο­στι­κό­τη­τα όσον αφορά την εστί­α­ση. Και όταν η κόρη μι­κραί­νει, τα αντι­κεί­με­να φαί­νο­νται πιο κα­θα­ρά. Αυτή η δυ­να­τό­τη­τα ωστό­σο των μα­τιών να εστιά­ζουν, μειώ­νε­ται με την πά­ρο­δο του χρό­νου. Άλ­λω­στε, όπως όλα τα όρ­γα­να του αν­θρώ­πι­νου σώ­μα­τος γερ­νά­νε, έτσι συμ­βαί­νει και με τα μάτια. Ήδη από την ηλι­κία των 40 ετών, η ελα­στι­κό­τη­τα των οπτι­κών φακών μας και κατά συ­νέ­πεια η προ­σαρ­μο­στι­κό­τη­τά τους χά­νε­ται στα­δια­κά, κα­θι­στώ­ντας δύ­σκο­λη την ανά­γνω­ση: Μία τυ­πι­κή έν­δει­ξη πρε­σβυω­πί­ας – όπως λέει και η λέξη, γη­ρα­σμέ­νο μάτι.

Τη λύση έδι­ναν μέχρι τώρα μόνο τα γυα­λιά πρε­σβυω­πί­ας. Κι όμως, υπάρ­χει πλέον μία ακόμη εναλ­λα­κτι­κή: Οι στα­γό­νες „Vuilty” θα μπο­ρού­σαν να αντι­κα­τα­στή­σουν τα γυα­λιά – του­λά­χι­στον μέχρι στιγ­μής με άδεια κυ­κλο­φο­ρί­ας από την FDA (Food and Drug Administration) στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες. Το νέο αυτό πα­ρα­σκεύ­α­σμα είναι σε θέση να διευ­κο­λύ­νει, έστω και για με­ρι­κές ώρες, τη ζωή όλων εκεί­νων που θέ­λουν να δια­βά­ζουν δίχως γυα­λιά πρε­σβυω­πί­ας.

Μία στα­γό­να στο κάθε μάτι την ημέρα – η δράση ξε­κι­νά μετά από πε­ρί­που 15 λεπτά, ενώ διαρ­κεί πε­ρί­που έξι με δέκα ώρες. Μέσω δη­λα­δή μίας συ­στη­μα­τι­κής χρή­σης, μπο­ρεί κα­νείς να ερ­γα­στεί σε Η/Υ ή να δια­βά­σει για το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος της ημέ­ρας, δίχως γυα­λιά. Σύμ­φω­να με τις με­λέ­τες, οι στα­γό­νες εν­δεί­κνυ­νται ιδιαί­τε­ρα για αν­θρώ­πους ηλι­κί­ας 40-55 ετών. Σε με­γα­λύ­τε­ρες ηλι­κί­ες συ­νή­θως η χρήση γυα­λιών είναι μο­νό­δρο­μος.

Το βα­σι­κό συ­στα­τι­κό του πα­ρα­σκευά­σμα­τος είναι η πι­λο­καρ­πί­νη. Πρό­κει­ται για ένα όχι και τόσο νέο συ­στα­τι­κό, αφού χρη­σι­μο­ποιεί­ται σε θε­ρα­πεί­ες για τα μάτια από το 1875, όπως η αγωγή για τη θε­ρα­πεία του γλαυ­κώ­μα­τος.

Το κό­στος των στα­γό­νων για ένα μήνα υπο­λο­γί­ζε­ται σε πε­ρί­που 70 ευρώ. Διο­πτρο­φό­ροι σε πλού­σιες χώρες φαί­νε­ται να τρί­βουν τα χέρια τους. Πρό­κει­ται ωστό­σο για ένα πα­ρα­σκεύ­α­σμα που δεν θα λύσει το πρό­βλη­μα για τους πρε­σβύ­ω­πες στις φτω­χό­τε­ρες χώρες. Άλ­λω­στε ο εκνευ­ρι­σμός που προ­κα­λούν τα γυα­λιά, θα μπο­ρού­σε να χα­ρα­κτη­ρι­στεί ως «πρό­βλη­μα του πρώ­του κό­σμου». Το υψηλό κό­στος όμως δεν είναι το μο­να­δι­κό μειο­νέ­κτη­μα των στα­γό­νων. Οι πα­ρε­νέρ­γειές τους δεν είναι άγνω­στες, αν με­λε­τή­σει κα­νείς το ιστο­ρι­κό των συ­στα­τι­κών: Ερε­θι­σμέ­να, κόκ­κι­να μάτια, πο­νο­κέ­φα­λοι και δυ­σκο­λί­ες στην τα­χύ­τη­τα της εστί­α­σης ήταν με­ρι­κές από αυτές.

Μήπως λοι­πόν κα­λύ­τε­ρα να απο­φύ­γου­με τους πει­ρα­μα­τι­σμούς με τα μάτια μας και να πα­ρα­μεί­νου­με στα γνώ­ρι­μα μο­νο­πά­τια; Άλ­λω­στε η πα­ρά­δο­ση των γυα­λιών, όσο κου­ρα­στι­κή κι αν είναι, υπάρ­χει εδώ και αιώ­νες – συ­γκε­κρι­μέ­να από τον 13ο αιώνα.

πηγή: atexnos.gr