Σοσιαλδημοκρατική διακυβέρνηση: Φυσικά και ξεκάθαρα, ναι

γράφει στο peripteron.eu ο Γιάννης Σμέρος, Χημικός Μηχανικός (ΕΜΠ – MSc), Περιφερειακός Σύμβουλος Ανατολικής Αττικής και Mέλος της Κεντρικής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ

Στην πρώτη του τηλεοπτική συνέντευξη (κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ALPHA με τον Αντώνη Σρόιτερ, 11/01/2022) μετά την νίκη του στις προεδρικές εσωκομματικές εκλογές για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, ο νέος Πρόεδρος Νίκος Ανδρουλάκης σε μια αποστροφή του όταν ρωτήθηκε αν θα συνεργαστεί με τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ, υπογράμμισε ότι στόχος του ιδίου και του κόμματός του είναι από τις επόμενες εκλογές να προκύψει σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση.

Προεκτείνοντας την απάντηση του αποσαφήνισε ότι αυτή η πολιτική θα δώσει προοπτική στη χώρα, εστιάζοντας στους νέους και θα έχει ως άξονες τη διαφάνεια, την αξιοκρατία και τη βέλτιστη αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης.

Αυτή του η απάντηση έτυχε της αναμενόμενης αντίδρασης από τους γνωστούς κύκλους. Μια υποβόσκουσα ειρωνεία, καθώς για αυτούς τους κύκλους το Κίνημα μας πρέπει οπωσδήποτε να συνεχίσει ως παρακολούθημα της ΝΔ ή του ΣΥΡΙΖΑ.

Αναμενόμενο…

Πρόκειται για τους ίδιους κύκλους που δε δέχονταν τη διάθεση μας να παλέψουμε για να αναδημιουργήσουμε ένα Κίνημα, η πορεία του οποίου είναι ταυτισμένη με τις μεγάλες στιγμές της Μεταπολιτευτικής Ιστορίας του τόπου. Στιγμές που άλλαξαν την κοινωνία και έβαλαν τις βάσεις για να κοιτάξουμε με ελπίδα το μέλλον και την ουσιαστική σύγκλιση με την Ευρώπη.

Ε.Σ.Υ., Α.Σ.Ε.Π., Κ.Ε.Π., Αυτοδιοίκηση, Οικογενειακό Δίκαιο, Δημόσια Έργα, Ευρώ, Κύπρος, Διαύγεια, Ανοιχτή Διακυβέρνηση…

Αρκτικόλεξα και πολιτικές που αντανακλούν την εμβάθυνση της Δημοκρατίας, την απελευθέρωση του πολίτη, τη δικαιοσύνη και την ισότητα, την ανθρωποκεντρική πολιτική, την Εθνική ανεξαρτησία.

Και έπειτα τι; Μία πορεία που τα τελευταία χρόνια ταυτίστηκε με την αυτοθυσιαστική και βαθιά αυτοκριτική στάση του ΠΑΣΟΚ απέναντι στη μάχη για τη σωτηρία της Χώρας και την υπεύθυνη αντιλαϊκιστική κοινοβουλευτική παρουσία κόντρα στην επιφανειακή και ρηχή υποκλοπή της λαϊκής βούλησης.

Και τώρα τι; Τώρα μία κομβική στιγμή. Όχι γιατί υπήρξε το συμβολικό και σημειολογικό αποτέλεσμα της 13ης Δεκέμβρη και το ελπιδοφόρο ποσοστό της συμμετοχής, αλλά γιατί αυτή η στιγμή πρέπει να συμπέσει με την κατανόηση της. Η κατανόηση ήταν η προεργασία. Ήταν η ουσιαστική και προειλημμένη στάση του κόσμου να στραφεί εκ νέου στο Σοσιαλδημοκρατικό χώρο. Γιατί έζησε τα πυκνά δέκα τελευταία χρόνια, κατάλαβε τα όρια των κομμάτων, που άσκησαν εξουσία, και αντιλήφθηκε τις προθέσεις. Σύγκρινε και αποφάσισε να δώσει την ευκαιρία.

Αυτή η ευκαιρία συνέπεσε με την αλλαγή της 13ης Δεκεμβρίου. Η κομβική στιγμή είναι η απόφαση του κόσμου να δώσει μία πραγματική ευκαιρία σε μία άλλη γενιά. Όχι μόνο ηλικιακά, αλλά μία γενιά ανθρώπων με άλλη νοοτροπία. Που η πολιτική για αυτούς είναι το εργαλείο και όχι το μέσο. Εργαλείο για να υλοποιηθούν οι στόχοι και οι δεσμεύσεις, που είναι ξεκάθαρες ακριβώς γιατί υπάρχει το παρελθόν, το οποίο αναλύθηκε προηγουμένως.

Η ευκαιρία, όμως, δεν είναι μία διηνεκής συνθήκη. Θα δοκιμαστούμε και θα τεσταριστούμε. Και τώρα που θα κάτσει ο κουρνιαχτός μίας εσωκομματικής διαδικασίας και θα αναδειχτούν οι προκλήσεις πρέπει να δείξουμε ότι είμαστε οι φορείς αυτών των συγκεκριμένων στόχων και δεσμεύσεων ώστε οι πολίτες να δουν το νέο, το φρέσκο, το διαφορετικό.

Αυτό που θα εκφράζει την μετριοπάθεια απέναντι στα νταούλια και στον πολακισμό, αλλά και μία ουσιαστική πολιτική πρόταση που δεν θα συγχέει την αριστεία με τον ελιτισμό. Η αριστεία ταυτίζεται με την κοινωνία, που θέλει να πάει μπροστά με πολλές και ίσες ευκαιρίες για όλους ώστε να δημιουργήσει αυτό το νέο για τις επόμενες γενεές.

Συνεπώς, η Σοσιαλδημοκρατική Διακυβέρνηση φωταγωγεί όχι μόνο το στόχο μας, αλλά και το δρόμο μέσα από τον οποίο θα τον διεκδικήσουμε. Είναι η ιστορία, η παρακαταθήκη, οι αξίες μας και οι προτεραιότητες μας. Δεν παίρνει φως ούτε από τη δήθεν αριστερά, ούτε από τα δεξιά. Και μόνο ο κυρίαρχος λαός μπορεί πλειοψηφικά και μαζικά να δείξει τι θέλει. Αυτή είναι η δική μας δύναμη. Όχι οι αντικατοπτρισμοί και οι θολούρες.