Πίσω απο την κουρτίνα 3

γράφει στο peripteron.eu ο Βαγγέλης Πάλλας, Δημοσιογράφος – Ερευνητής – Αναλυτής IFJ/SPJ

Επειδή δεν καταλάβαμε

Το 2009, μπροστά στο μοναστήρι του Mανί, στην επαρχία Γιουκατάν, σαράντα δύο φραγκισκανοι μοναχοί τέλεσαν λεπουργiα ζητώντας άφεση από τον πολιτισμό των Ινδιάνων:

«Ζητούμε συγγνώμη από τον λαό των Μάγια, γιατί δεν καταλάβαμε την κοσμοθεωρία τους, τη θρησκεία τους, και γιατί απαρνηθήκαμε τις θεότητες τους. Επίσης, γιατί δεν σεβαστήκαμε τον πολιτισμό τους, γιατi τους επιβάλαμε επi αιώνες μια θρησκεία που δεν την καταλάβαιναν, θεωρήσαμε σατανικά έργα τις Θρησκευτικές τελετές τους, ενώ διαδώσαμε και γράψαμε ότι πήγαζαν από τον διάβολο, και ότι τα είδωλα τους ήταν η προσωποποίηση του Σατανά.» Τεσσερισήμισι αιώνες vωρίτερα, σε αυτό ακριβώς το σημείο, ένας άλλος φραγκισκανός μοναχός, ο Ντιέγκο ντε Λάντα, είχε κάψει τα βιβλία των Μάγια, που φύλαγαν οχτώ αιώνες συλλογικής μνήμης.

Τα υπερόπλα της κυριαρχίας για την παγκόσμια επιτήρηση και έλεγχο

«Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΙΑ με πολιορκημένης πόλης, όπου το να κατέχεις λίγο αλογίσιο κρέας σηματοδοτεί τη διαφορά μεταξύ φτώχειας και πλούτου. Την ίδια στιγμή, η συναίσθηση της εμπόλεμης κατάστασης και, κατά συνέπεια, του κινδύνου κάνει ώστε η παράδοση όλης της εξουσίας σε μια μικρή κάστα να φαίνεται σαν κατάσταση φυσική και αναπόφευκτη για την επιβίωση … ».

«Ήδη τώρα καταστρέφουμε τις συνήθειες της σκέψης, που έχουν επιζήσει από την Προ-Επαναστατική εποχή. Σπάσαμε τα δεσμά που ένωναν τους γονείς με τα παιδιά, τους άνδρες με τους άνδρες και τον άνδρα με τη γυναίκα. Κανένας δεν τολμά πια να εμπιστευτεί τη γυναίκα του, το παιδί του ή το φίλο του».

«Τι σημαίνει “καθαρή εξουσία” θα το καταλάβεις σύντομα. Εμείς διαφέρουμε από κάθε ολιγαρχία του παρελθόντος αναφορικά με το τι γνωρίζουμε και με το πώς ενεργούμε. Όλοι οι άλλοι, ακόμα και όσοι μας έμοιαζαν, ήταν δειλοί και υποκριτές. Οι Γερμανοί Ναζί και οι Ρώσοι Κομμουνιστές ήταν πολύ κοντά μας, μεθοδολογικά, αλλά δεν είχαν ποτέ το κουράγιο να αναγνωρίσουν τα κίνητρά τους». (<1984», ΤζωρτζΟργουελ.

Ξέρουμε πως ποτέ δεν αρπάζει κανείς την εξουσία, με την πρόθεση να την αφήσει μετά. Η εξουσία δεν είναι μέσον, είναι σκοπός. Δεν εγκαθιδρύει κανείς δικτατορία για να προστατεύσει μία επανάσταση – κάνει επανάσταση για να εγκαθιδρύσει τη δικτατορία. Η «διπλή σκέψη», ο δεύτερος κανόνας στον οποίο πιστεύει η οργάνωση (ο πρώτος είναι η συστηματική παραποίηση του παρελθόντος, αφού όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει το μέλλον), είναι η ικανότητα να έχεις ταυτόχρονα δύο πεποιθήσεις αντιφατικές μεταξύ τους και να παραδέχεσαι και τις δύο. Να λες ηθελημενα ψέματα, ενώ πιστεύεις ειλικρινά ότι είναι αλήθεια, να αρνιέσαι την ύπαρξη μίας αντικειμενικής πραγματικότητας, όταν την ίδια στιγμή ξέρεις πως η πραγματικοτητα αυτή υπάρχει». G. Orweff.

ΟΧΙ στο κατεστημένο των μικροαστικών νοοτροπιών

Ο Καζαντζάκης είναι κυρίως ο συγγραφέας του όχι. Είπε όχι στις νεωτερικές ποιητικές αναζητήσεις και προτίμησε να ξαναγράψει – την Οδύσσεια για να σπρώξει πανευτυχή και οραματιστή τον Οδυσσέα του οριστικά μακριά από τη ζεστασιά της οικογενειακής νοικοκυροσύνης. Προς την ουτοπία, το φιλόδοξο συλλογικό σχεδιασμό και τη διαρκή ανταρσία. Είπε όχι στο κατεστημένο των μικροαστικών νοοτροπιών καταδεικνύοντας με το «Χριστός Ξανασταυρώνεται» τη θεϊκή θέση του πρόσφυγα και του ξένου, το μεγαλείο του κοινωνικού παραβάτη και του παρία, την ανθρωπιά της θηλυκιάς γυναίκας, τη γαϊδουριά του παπά και την ιδιοτέλεια του δασκάλου ή του μαγαζάτορα. Είπε, τέλος, όχι στην εκκλησιαστική παλιατσαρία αποκαλύπτοντας με τον «Τελευταίο Πειρασμό» τη μυχιότερη, σοφότερη και ανδρειότερη όψη του Χριστού. Την πιο θερμή και πιο θεανθρώπινη πλευρά του.