Οι ευρωσοσιαλιστές δίνουν στην κεντροδεξιά άλλη μια ευκαιρία

Καθώς η πάλαι ποτέ ισχυρή κεντροδεξιά βλέπει να καταρρέει εκλογικά σε ολόκληρη την ΕΕ, οι σοσιαλιστές φαίνεται ότι αποφάσισαν να της δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία να παραμείνουν στην φιλοευρωπαϊκή πορεία υποστηρίζοντας την υποψήφιά τους για την Προεδρία της Ευρωβουλής, τηνΜαλτέζα κεντροδεξιά ευρωβουλευτή Ρομπέρτα Μέτσολα.

Σε ποιο βαθμό αυτή η κίνηση θα βοηθήσει το συντηρητικό στρατόπεδο να αντισταθεί στο κάλεσμα του Βίκτορ Όρμπαν για ακροδεξιά στροφή μένει να φανεί.

Η Ευρωβουλή πρόκειται να ψηφίσει το απόγευμα της Τρίτης (15 Ιανουαρίου) για το ποιος θα διαδεχθεί τον εκλιπόντα Ιταλό Σοσιαλιστή Νταβίντ Σασόλι.

Η ομάδα των ευρωσοσιαλιστών αποφάσισε να υποστηρίξει την Μέτσολα (EPP) και να αγνοήσει μια υποψηφιότητα που προτάθηκε από την Ομάδα των Πρασίνων, οι οποίοι βρίσκονται ήδη σε επίσημο συνασπισμό με τους σοσιαλιστές στη Γερμανία.

«Εκτός από εκπλήξεις, η μεγάλη πλειοψηφία των σοσιαλιστών βουλευτών της ΕΕ θα στηρίξει την Μέτσολα», είπε μια πηγή του S&D στο EURACTIV, προσθέτοντας ότι αρκετοί σοσιαλιστές αναμένεται να ψηφίσουν ακόμη τη Σουηδή ευρωβουλευτή Alice Bah Kuhnke των Πρασίνων.

Οι ευρωσοσιαλιστές ανέφεραν στον επίσημο λογαριασμό τους στο Twitter τη Δευτέρα ότι «κατέληξαν σε συμφωνία με το ΕΛΚ και το κεντρώο φιλελεύθερο Renew Europe για να εξασφαλιστεί μια σταθερή πλειοψηφία μέχρι τις εκλογές του 2024».

Για το ΕΛΚ, η εκλογή της Μετσόλα είναι πιο συμβολική, δεδομένου ότι προέρχεται από μια μικρή χώρα και το Εθνικιστικό της κόμμα έχει μόνο δύο μέλη στην ομάδα του ΕΛΚ.

Το ΕΛΚ εξακολουθεί να είναι η μεγαλύτερη πολιτική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά αυτό δεν αντικατοπτρίζει πλέον την τρέχουσα πραγματικότητα σε εθνικό επίπεδο.

Το ΕΛΚ έχει χάσει εκλογικό έδαφος στις πρωτεύουσες και στις Βρυξέλλες, πολλοί κεντροδεξιοί πολιτικοί επιθυμούν να ξεκινήσουν μια συζήτηση με στόχο την εκ νέου ανακάλυψη της ταυτότητας του κόμματος.

Για πολλούς στο ΕΛΚ, ωστόσο, η πιο εθνικιστική, σκληροπυρηνική προσέγγιση του Όρμπαν αντιπροσωπεύει το δρόμο προς τα εμπρός για την παλαιότερη πολιτική οικογένεια της Ευρώπης. Το κενό που δημιουργήθηκε από την πρόσφατη αποχώρηση της Άνγκελα Μέρκελ, της πιο ισχυρής πολιτικής φυσιογνωμίας του ΕΛΚ, έρχεται να προστεθεί σε αυτήν την αβεβαιότητα.

Για άλλους, υπάρχει και ο «δρόμος της Μετσόλα».

«Είναι μια υπενθύμιση σε ορισμένα από τα μέλη μας ότι μπορούμε να έχουμε νίκες χωρίς να στραφούμε στην ακροδεξιά ρητορική», είπε μια ανώτερη πηγή του ΕΛΚ στην EURACTIV, εκφράζοντας ανησυχία για τη δεξιά στροφή της γαλλικής και της ιταλικής αντιπροσωπείας του ΕΛΚ, μεταξύ άλλων.

«Η Μέτσολα είναι εξαιρετικά μετριοπαθής και αυτό μάς θυμίζει τις παραδοσιακές ιδεολογικές μας ρίζες», πρόσθεσε η πηγή.

Υπάρχει επίσης και ο τρίτος δρόμος: να πατήσει το ΕΛΚ σε δύο βάρκες, όπως κάνει ο αρχηγός της ομάδας του ΕΛΚ Μάνφρεντ Βέμπερ.

Ο Βέμπερ έχει επικρίνει τη ρητορική του Όρμπαν, αλλά έχει επίσης υποστηρίξει δημόσια τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι ως νέο Ιταλό πρόεδρο, έναν άνθρωπο που μετά βίας συμβολίζει την ανανέωση που το ΕΛΚ χρειάζεται πολύ για να ξανασταθεί τα πόδια του.

Οι σοσιαλιστές, από την άλλη πλευρά, φαίνονται γενναιόδωροι με την απόφασή τους να στηρίξουν την Μέτσολα. Αυτό μπορεί να είναι μια επίδειξη αλληλεγγύης προς τους παραδοσιακούς εταίρους τους αλλά και μια κίνηση τακτικής μέχρι να δουν πού θα φυσήξει ο άνεμος στο δεξιό στρατόπεδο.

Ή, απλώς δεν είναι έτοιμοι να κάνουν το μεγάλο προοδευτικό άλμα και να διακυβεύσουν τη διεκδίκησή τους να είναι οι ηγέτες της νέας Ευρώπης.

πηγή: euractiv.gr