Νίκος Καζαντζάκης: «…η σταύρωση είναι ο μόνος δρόμος της ανάστασης. Άλλον δεν έχει…»
«…Κάθε άνθρωπος άξιος να λέγεται γιος του ανθρώπου σηκώνει το
σταυρό του κι
ανεβαίνει το Γολγοθά του.
Πολλοί, οι πιο πολλοί, φτάνουν στο πρώτο, στο δεύτερο σκαλοπάτι,
λαχανιάζουν,
σωριάζονται στη μέση της πορείας και δε φτάνουν στην κορφή του
Γολγοθά –θέλω να
πω στην κορφή του χρέους τους– να σταυρωθούν, ν’ αναστηθούν, και
να σώσουν την
ψυχή τους. Λιποψυχούν, φοβούνται να σταυρωθούν, και δεν ξέρουν
πως η σταύρωση
είναι ο μόνος δρόμος της ανάστασης. Άλλον δεν έχει…»
Αναφορά στον Γκρέκο
Μη σβήσεις το λυχνάρι απόψε , μου είχε παραγγείλει ο Φραγκίσκος, άστο να λάμπει όλη νύχτα , να χαρεί κι αυτό που ο
Χριστός αναστήθηκε.
Κοιμόμουν ευχαριστημένος, και στον ύπνο μου ακόμα, βαθιά μου, ζούσα την Ανάσταση του Χριστού. Θαρρείς και κάθε ψυχή
στο κόσμο τούτο ακολουθαει, όσο μπορεί, τα χνάρια του Χριστού που πάσχει, σταυρώνεται κι ανασταίνεται μαζί Του. Γιατί
όσο ζούσα με τον Φραγκίσκο, τόσο και πιο βαθιά καταλάβαινα, πως ο ολοστερνος καρπός του θανάτου είναι η Αθανασία.
Ο Φτωχουλης του Θεού








