Η ΚΥΠΡΟΣ… ΣΗΜΕΡΑ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ…ΠΑΛΛΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ—ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

Το τέλος του 2024 κλείνει μια χρονιά για την Κύπρο που σηματοδότησε τα πενήντα χρόνια από το προδοτικό πραξικόπημα και την εισβολή..μια χρονιά κατά την οποία κορυφώθηκαν ένα σωρό δράσεις και εκδηλώσεις γύρω από τις μαύρες επετείους του 74..που ανέδειξαν ξανά το δράμα του Κυπριακού λαού και αποτύπωσαν το τραύμα στον ψυχισμό των Κυπρίων .Πενήντα χρόνια μετά οι επιπτώσεις των γεγονότων του 74 και της παγίωσης των τετελεσμένων της εισβολής είναι ακόμα εμφανείς αποτυπώνονται σε κοινωνικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά και συμβάλλουν καταλυτικά στη διαμόρφωση της τοπικής ταυτότητας. Το Κυπριακό δράμα και το τραύμα που άφησε πίσω του συνεχίζει να κατέχει διακριτή θέση σε κυπριακή λογοτεχνία ποίηση θέατρο και μουσική..το ανεπούλωτο τραύμα και οι ανοικτές πληγές εκδηλώνονται με παραλλαγμένους τρόπους στη δεύτερη και Τρίτη γενιά προσφύγων αλλά και στο σύνολο του Κυπριακού λαού που αναπόφευκτα έχει κληρονομήσει το άγχος της επιβίωσης την αγωνία το πένθος και την ανασφάλεια..
Ταυτόχρονα το 2024 είναι το έτος που συμπληρώνει επτά χρόνια στασιμότητας και αδιεξόδου στο κυπριακό πρόβλημα..και ενώ οι φετινές εκδηλώσεις για την επέτειο των πενήντα χρόνων έδωσαν βήμα σε έναν τεράστιο αριθμό στομφωδών ομιλιών που υπογράμμιζαν την πίστη στη λύση του κυπριακού προβλήματος και την επανένωση της Κύπρου στην πράξη τα πράγματα δείχνουν να μην είναι και τόσο αισιόδοξα..Παρακολουθώντας τις δράσεις που γυροφέρνουν τα τραγικά γεγονότα του καλοκαιριού του 74 είναι αδύνατον να μην προσέξει κάποιος ότι οι διατυπώσεις της κυπριακής κυβέρνησης απέχουν πολύ από τις πράξεις της..
Είναι αδύνατο να μην προσέξει κάποιος ότι το κυπριακό πρόβλημα βρίσκεται στα συρτάρια της πολιτικής συζήτησης και ανακαλείται όταν πρόκειται να εξυπηρετήσει συγκεκριμένους πολιτικούς σκοπούς που συνήθως σχετίζονται με τη συντήρηση μιας εθνοκεντρικής τοπικής κοινωνικής συνείδησης..εξάλλου οι κακοί χειρισμοί και η διακοπή των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά το 2017 έχουν διευρύνει τόσο πολύ το χάσμα ανάμεσα στις δύο πλευρές που η σύγκλιση απόψεων και η επανέναρξη των συνομιλιών προυποθέτει τώρα μεγαλύτερους συμβιβασμούς από ότι στο παρελθόν..
Είναι θλιβερό να παρατηρεί κάποιος ότι η μαύρη επέτειος του 74 που στιγμάτισε γενιές Κυπρίων και άφησε ανοικτές πληγές μισό αιώνα γίνεται σήμερα εργαλείο εξυπηρέτησης του πολιτικού θεάματος..με αποκορύφωμα τη φετινή χρονιά το κυπριακό δράμα χρησιμοποιείται συχνά ως στοιχείο που εξυπηρετεί άλλοτε τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης ..άλλοτε προσωπικές πολιτικές σκοπιμότητες και πολύ συχνά την αναζωπύρωση του εθνικισμού ..η μαύρη επέτειος απαιτεί το λιγότερο σεβασμό στα γεγονότα και στους ανθρώπους που τα έζησαν…
Ας βρούμε το θάρρος να προσπεράσουμε αναχρονιστικές ιδεολογίες και να γεννήσουμε νέες ιδέες….