“Η αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης, όρος επιβίωσης για την Χαλκιδική και τη χώρα”.

γράφει στο peripteron.eu η Κυριακή Μάλαμα, Βουλευτής Χαλκιδικής ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Αν. Τομεάρχης Μακεδονίας – Θράκης

Η προστασία του περιβάλλοντος ταυτίζεται με την προστασία της ζωής, της κοινωνίας αλλά και της οικονομίας μας. Το είδαμε αυτό πολύ ξεκάθαρα στις καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν τη χώρα φέτος το καλοκαίρι. Στη Χαλκιδική γλιτώσαμε τα χειρότερα χάρη στην κινητοποίηση όλων και στη Κασσάνδρα, ιδιαίτερα στη Φούρκα και στη Σιθωνία. Η κλιματική κρίση είναι εδώ, ήρθε, δεν είναι πλέον θεωρητική η συζήτηση. Η αντιμετώπιση της γίνεται υπαρξιακή ανάγκη για την κοινωνία μας και δεν υπάρχει πλέον ούτε λεπτό για χάσιμο.

Το προηγούμενο διάστημα επισκεφτήκαμε όλους τους φορείς που εμπλέκονται στις πολιτικές πυροπροστασίας στη Χαλκιδική. Από την πρόληψη μέχρι την αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Το ίδιο κάναμε και σε σχέση με την αντιμετώπιση των φονικών πλημμυρών που έπληξαν τη Χαλκιδική πριν από δύο χρόνια. Η διαπίστωση είναι μία. Η κυβέρνηση εδώ και δύο χρόνια δεν έχει δράσει, δεν έχει μελετήσει και δεν έχει δώσει τους πόρους που θα όφειλε σε όσους έχουν την ευθύνη της αντιμετώπισης και της πρόληψης των ακραίων περιβαλλοντικών φαινομένων. Και τα παραδείγματα είναι συγκεκριμένα.

Πριν από δύο χρόνια φονικές καταιγίδες έπληξαν την Χαλκιδική, την Νέα Προοποντίδα, την Κασσάνδρα, την Σιθωνία και την Ολυμπιάδα. Είχαμε, δυστυχώς, νεκρούς και τεράστιες καταστροφές. Τότε οι υπουργοί της κυβέρνησης είχαν παρελάσει στο Νομό, στην κυριολεξία. Είχαν μεταβεί με στρατιωτικά ελικόπτερα στην Ολυμπιάδα, είχαν μεταφέρει πολυπληθή κλιμάκια στη Νέα Προποντίδα, αλλά μετά από λίγες μέρες εξαφανίστηκαν από προσώπου γης. Ακόμη οι πληγέντες κάτοικοι περιμένουν τα χρήματα της στεγαστικής συνδρομής και κυρίως ακόμη η τοπική αυτοδιοίκηση αναμένει τα χρήματα για τα έργα διευθέτησης των ποταμών και των ρεμάτων για να μην πλημμυρίζει κάθε χρόνο ο τόπος.

Τα τελευταία δύο χρόνια, επίσης, με τους καύσωνες που πλήττουν τη Χαλκιδική, όλοι οι φορείς με μία φωνή ζητάνε χρήματα και ανθρώπινους πόρους για την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών στα πυκνά πευκοδάση του Νομού μας. Η πυροσβεστική υπηρεσία ζητάει ανανέωση του στόλου των οχημάτων της, ζητάει περισσότερους ανθρώπινους πόρους για να μην παθαίνουν κάθε καλοκαίρι γενικής επιφυλακής τα στελέχη της εργασιακή εξουθένωση. Τα δασαρχεία ζητούν χρήματα για να μπορούν έγκαιρα να καθαρίσουν τα δάση, αλλά και στελέχωση γιατί πλέον αδυνατούν να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους. Όλοι ζητούν, με μία φωνή, την επαναφορά του προγράμματος πυροπροστασίας, στο οποίο δούλευσαν εκατοντάδες άνθρωποι και καθάριζαν τα δάση και τα περιαστικά άλση της Χαλκιδικής από επικίνδυνη βιομάζα. Οι δήμοι ζητούν κονδύλια ειδικά για την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών, για την διάνοιξη των αγροτικών δρόμων. Η κυβέρνηση όμως αντί να τα ακούσει όλα αυτά ενδιαφέρεται για την παράδοση των δασών σε ιδιώτες, με τους περιβόητους αναδόχους αναδάσωσης, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από τους μεγαλοεπενδυτές που θέλουν να αλώσουν τα δάση για να εξυπηρετήσουν τα κέρδη τους.

Σήμερα, λοιπόν, αν υπάρχει ένα υπαρξιακό πεδίο αγώνα για εμάς, για τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και στη Χαλκιδική, αλλά και στη χώρα συνολικότερα είναι αυτό της αντιμετώπισης των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης. Θα πρέπει, αν θέλουμε τα επόμενα χρόνια να έχουμε την κοινωνία μας όρθια, να επενδύσουμε μαζικά στην πρόληψη και προστασία από φυσικές καταστροφές. Ο στόχος αυτός δεν είναι μόνο περιβαλλοντικός, αλλά είναι όρος, κυριολεκτικά, για την φυσική μας επιβίωση. Είναι, όμως, κι όρος ανάπτυξης. Όλοι είδαμε την απόλυτη καταστροφή στην Βόρεια Εύβοια, σε έναν τόπο απαράμιλλου φυσικού κάλλους κι ισχυρής τουριστικής ανάπτυξης. Το ερώτημα για την Βόρεια Εύβοια είναι πως θα καταφέρει να ανασυγκροτήσει την οικονομία της και πάλι. Θα πρέπει, λοιπόν, να δουλέψουμε με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην αντιμετωπίσει καμία περιοχή στην Ελλάδα ξανά τον ίδιο εφιάλτη. Και για να γίνει αυτό χρειάζεται να προχωρήσουμε άμεσα σε ένα πλαίσιο ενίσχυσης των τοπικών κοινωνιών για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών. Η χώρα το έχει πολύ μεγάλη ανάγκη, η Χαλκιδική εξίσου. Σε διαφορετική περίπτωση, όχι απλά δεν θα μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη, αλλά κάθε χρόνο θα βλέπουμε την πατρίδα μας να καταστρέφεται, να καίγεται και να πνίγεται. Δεν πρέπει να το αφήσουμε αυτό να συμβεί και σε ότι μας αφορά δεσμευόμαστε ότι θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για αλλάξουμε πορεία και να γίνει η αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης το πρώτο μας μέλημα.