Γαλλία: Το ανερχόμενο αστέρι του σοσιαλιστικού κόμματος αποκαλύπτει το μανιφέστο των Ευρωεκλογών

Από Théo Bourgery-Gonse | EURACTIV.fr | Μεταφρασμένο από Μαριάνθη Πελεκανάκη

Το Γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα κατεβαίνει στις ευρωεκλογές με ένα μανιφέστο που δίνει έμφαση στον πόλεμο στην Ουκρανία, την πράσινη μετάβαση, την κοινωνική δικαιοσύνη και τη θεσμική μεταρρύθμιση, αποκάλυψε σε συνέντευξη Τύπου την Τετάρτη ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου του κόμματος για τις ευρωεκλογές Raphaël Glucksmann, ο οποίος το τελευταίο διάστημα σημειώνει άνοδο στις δημοσκοπήσεις.

Ο Glucksmann κατάφερε να καταγράψει μόνο ένα μέρος των 337 προτάσεων πολιτικής που προτίθεται να υλοποιήσει κατά τη διάρκεια της επερχόμενης νομοθετικής θητείας του.

«Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία που καθορίζουν τα πεπρωμένα των λαών, ακόμη και των πολιτισμών», δήλωσε ο Glucksmann κατά την έναρξη της συνέντευξης Τύπου την Τετάρτη, προσθέτοντας ότι ελπίζει να δώσει στην ΕΕ «τη σαφή κατεύθυνση» που χρειάζεται εν μέσω «τέτοιων περιόδων αλλαγής».

Αναφερόμενος στον πόλεμο στην Ουκρανία, ο οποίος, όπως είπε, είναι «η πραγματικότητα με την οποία η Ευρώπη βρίσκεται άμεσα αντιμέτωπη», ο Glucksmann ζητεί να αναδιανεμηθεί στο Κίεβο ο έλεγχος των 206 δισεκατομμυρίων ευρώ από τα μέχρι στιγμής δεσμευμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία, ενώ υποστηρίζει επίσης τη δημιουργία ενός ταμείου 100 δισεκατομμυρίων ευρώ για την Ουκρανία.

«Δεν είναι πολύ αργά» για να αλλάξει πορεία η στρατιωτική κατάσταση στην Ουκρανία, είπε, ενώ αναγνώρισε ότι οι Ευρωπαίοι άργησαν πολύ να αντιδράσουν, αποτυγχάνοντας «να σταθούν απέναντι στην Ιστορία» όταν ξέσπασε ο πόλεμος το 2022.

Στην ομιλία του, ο Glucksmann έκανε λόγο επίσης για το θέμα της ενεργειακής απεξάρτησης. Τόνισε την επείγουσα ανάγκη απεξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο και όλα τα ορυκτά καύσιμα, σε συνδυασμό με την έκδοση ενός νέου γύρου κοινού χρέους της ΕΕ για τη χρηματοδότηση πράσινων επενδύσεων, τη φορολόγηση των πλουσιότερων Ευρωπαίων και την επέκταση του Μηχανισμού Συνοριακής Προσαρμογής Άνθρακα σε όλα τα αγαθά και τις υπηρεσίες που παράγονται με τρόπους που παραβιάζουν τους κανόνες της ΕΕ.

Η πλήρης αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) είναι επίσης κάτι που προωθεί ο Glucksmann, καθώς εκτός του ότι θέλει να εφαρμόσει ένα κατώτατο όριο τιμών για όλους τους αγρότες, θέλει επίσης να καταργήσει τις οικονομικές ενισχύσεις «με βάση τα επίπεδα απασχόλησης και τα οικολογικά οφέλη».

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο απώτερος στόχος είναι να μεταβούμε «από μια ήπειρο καταναλωτών σε μια ήπειρο παραγωγών».

Ο Glucksmann δήλωσε επιπλέον ότι όλοι στην ομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών (S&D) της ΕΕ συμφωνούν στο ότι πρέπει να διασφλαίσουν κατά την έναρξη της θητείας τους ότι οι προτεραιότητές τους θα είναι να προωθήσουν ένα «σχέδιο Μάρσαλ« για να ενθαρρύνουν τα νοικοκυριά να προβούν σε πράσινες ανακαινίσεις και να δημιουργήσουν τη λεγόμενη «ρήτρα του πλέον ευνοούμενου κράτους», η οποία θα απαιτεί οι πιο ευνοϊκές εθνικές πολιτικές για τις γυναίκες να αναπαράγονται σε επίπεδο ΕΕ.

Το ανερχόμενο αστέρι των Γάλλων Σοσιαλιστών δήλωσε επίσης ότι θέλει να καταργήσει τον κανόνα της ομοφωνίας της ΕΕ, δίνοντας παράλληλα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το δικαίωμα να νομοθετεί, λέγοντας ότι αυτό θα βοηθούσε το μπλοκ να «αντισταθεί στην επίθεση των αυταρχικών καθεστώτων».

Κάτω από σφοδρά πυρά

Με σχεδόν τρεις εβδομάδες πριν από τις ευρωεκλογές, ο Glucksmann έχει μπει δυναμικά στις δημοσκοπήσεις.

Ενώ η λίστα του κόμματός του συγκεντρώνει αυτή τη στιγμή ποσοστό 15%, που το φέρνει στα ίδια επίπεδα με το στρατόπεδο του Macron- το οποίο μάλιστα σημείωσε πτώση από 19% τον Ιανουάριο – εξακολουθεί να βρίσκεται πολύ πίσω από το 31,5% του ακροδεξιού Rassemblement national, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Toluna-Harris Interactive που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη.

Η αλματώδης άνοδος του Glucksmann δεν έχει περάσει απαρατήρητη. Έχει μάλιστα επικριθεί έντονα τόσο από την ακροαριστερή La France Insoumise (LFI), η οποία δεν τον θεωρεί τίποτα περισσότερο από έναν «ψεύτικο Μακρόν«, όσο και από το κόμμα του Macron, η οποία θέλει να τον κάνει να φαίνεται πιο αριστερός από ό,τι ισχυρίζεται ότι είναι στην πραγματικότητα.

«Ο Glucksmann κερδίζει από την αδυναμία των ανταγωνιστών του», έγραψε ο πολιτικός επιστήμονας Brice Teinturier σε άρθρο ανάλυσης στη Le Monde στα τέλη Απριλίου.

Οι αναποφάσιστοι αριστεροί ψηφοφόροι μπορεί όντως να στραφούν στον Glucksmann και να εγκαταλείψουν το LFI, ιδίως καθώς οι παρεμβάσεις του κόμματος και της φυσιογνωμίας του, του Jean-Luc Mélenchon, στα μέσα ενημέρωσης αφορούσαν κυρίως τη Γάζα, αγνοώντας άλλα πιο ευρωπαϊκά ζητήματα.

Εν τω μεταξύ, οι φιλοευρωπαίοι κεντρώοι που υποστήριξαν τον Macron το 2017 στρέφονται προς τον Glucksmann σε ένδειξη βαθιάς διαφωνίας με μια σειρά μεταρρυθμίσεων που θεωρούνται υπερβολικά φιλελεύθερες, ιδίως τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος που ο Macron παρέκαμψε το κοινοβούλιο για να προωθήσει.