ΔΕΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ ΜΑΣ… 2

γράφει ο: Πάλλας Βαγγέλης Δημοσιογράφος – Ερευνητής – Αναλυτής IFJ/SPJ

Δεν υπάρχει μεγαλύτερο «μυστικό» από αυτό. Τύπωσε το και βάλε το κάπου να το κοιτάς κάθε μέρα. Δεν υπάρχει και μεγαλύτερη παγίδα από αυτό. Να μην επιλέγεις αυστηρά τους ανθρώπους που κάνεις παρέα, συνεργασία, σχέση και καλά στις ερωτικές σχέσεις λες πως, δεν ακούς την λογική σου αλλά την καρδιά, oλέθριο και καταστροφικό. Να μην έχεις καταφέρει να συντονίσεις την λογική με την καρδιά. Αλλά όλο αυτό το ανακάτεμα το έχεις μεταφέρει σε όλες τις σχέσεις.
«Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι» το ‘χεις ξανακούσει έτσι; Αν κάνεις παρέα με τσακάλια θα μάθεις πως να τρως ψοφίμια. Αν κάνεις παρέα με τον αετό θα μάθεις να πετάς. Τόσο απλό. Αλλά αυτό που είναι πραγματικά καταπληκτικό, είναι πως από τους πλέον ακατάλληλους ανθρώπους που Εσύ έχεις αφήσει να είναι στην ζωή σου, ζητάς συμβουλές, γνώμες, απόψεις, καθοδήγηση, βοήθεια, συμπαράσταση. Αυτό που εισπράττεις ενώ δεν σε ικανοποιεί πάντα, το δέχεσαι και λες το βαρύγδουπο “Έτσι είναι η ζωή” . Δεν είναι έτσι η ζωή, οι άνθρωποι που συναναστρέφεσαι είναι έτσι και ΕΣΥ, επιτρέπεις σε ασήμαντους να καθορίζουν τις επιλογές σου, την ζωή σου, την Ελευθερία σου.
Με κάποιους ανθρώπους θα περάσεις ένα βράδυ, με άλλους θα περάσεις περισσότερα, με άλλους μια ζωή, με κάποιους θα επενδύσεις τα χρήματα σου, τα συναισθήματα σου, το μέλλον σου. Κοίτα προσεκτικά που θα σταματήσεις να ζητήσεις οδηγίες για τον δρόμο της ζωής σου. Σοφός είναι αυτός που όταν χρειάζεται συμβουλή, καθοδήγηση η οδηγία, Ξέρει που η ποιόν θα ρωτήσει.
Έχεις παρατηρήσει πόσοι άνθρωποι από αυτούς που έχεις επιλέξει να γνωρίζεις, βρίσκονται κυριολεκτικά και σήμερα στην ίδια θέση στο ίδιο σημείο που ήταν και πριν πέντε χρόνια; Μπορεί να είναι οι γονείς σου, τα αδέλφια σου, οι συνεργάτες σου, είναι ακριβώς στην ίδια θέση και σε αυτή την παγωμένη, σταθερή, ασφαλή θέση, θα τους βρει ο χάρος. Έχουν ακόμη το ίδιο όνειρο -αν είχαν ποτέ- τα ίδια προβλήματα, τις ίδιες δικαιολογίες, τις ίδιες ευκαιρίες, τα ίδια σχέδια, τις ίδιες πεποιθήσεις. Είναι και παραμένουν ακίνητοι στην ζωή τους, άσε τους έξω από την δική σου πορεία, από τον δικό σου δρόμο, ειδικά αν στέκονται σαν εμπόδιο ανάμεσα σε σένα και τον ΣΚΟΠΟ της ζωής σου.
Μόνο οι Σημαντικοί άνθρωποι εξελίσσονται, αναπτύσσονται, δρουν, προχωράνε. Είναι το πεπρωμένο του έμψυχου ανθρώπου η αλλαγή, η βελτίωση, η δράση. Αλλά κάποιοι έχουν αποφασίσει να μείνουν στάσιμοι ή να αντί- εξελίσσονται. Τους έχεις εντοπίσει; Υπάρχουν κοντά σου; Είναι από τα πλέον βασικά σημεία της αποτυχίας σε ότι κι αν έχεις αποφασίσει να κάνεις στην ζωή σου. Μείνε μακριά από αυτούς που πάνε προς τα πίσω, αν ΕΣΥ θέλεις να πας μπροστά.
Άλλαξε τη ζωή σου με την παρουσία σου. Δώσε ζωή στα όνειρά σου. Πάρτα πίσω, έστω και γκρεμισμένα, δώσε ελπίδα σε αυτούς που πίστεψαν στο όνειρο. Γι’ αυτά που θα’ρθουν στο μέλλον. Για να τα βλέπεις όλα σε πρωτόγονη ματιά, να τα βλέπεις όλα σαν πρώτη φορά.
Κανείς δεν πιστεύει πια στα όνειρα, στα παραμύθια. Και όμως στο βάθος όλοι ένα παραμύθι ψάχνουν για να κρατηθούν από αυτό. Πόσο μάλιστα όταν μερικά παραμύθια αξίζουν τον κόπο.
… Κοίταξε χαράζει ουρανός πάλι ο ήλιος βγαίνει. Έλα πάμε μαζί η ζωή μας περιμένει. Θα βρεθεί ο άνθρωπος για μας, πάμε πριν νυχτώσει. Η ζωή μας περνά και σε λίγο θα τελειώσει…

Το σύγχρονο Κολοσσαίο βρίσκεται στα σαλόνια μας. Μπροστά από τον καναπέ μας. Καθόμαστε και παρακολουθούμε ανθρώπους που δεν άντεξαν, ανθρώπους που τους σκότωσε το σύστημα. Γιατί ήταν λιγάκι πιο αδύναμοι, πιο ευαίσθητοι ίσως. Ανθρώπους που βρέθηκαν στο λάθος σημείο, την λάθος στιγμή και κατακεραυνώνουμε τις επιλογές τους. Επιλογές που η δειλία και η μικροψυχία μας δεν θα μας επέτρεπε ποτέ να κάνουμε.