Αριστερά… Ποιά αριστερά;

γράφει στο peripteron.eu ο Βαγγέλης Πάλλας, Δημοσιογράφος – Ερευνητής – Αναλυτής IFJ/SPJ

Υπάρχει σήμερα ένα ερώτημα «ποιος ο ρόλος της αριστεράς σήμερα;». Από αυτή την ερώτηση, δεν διευκρινίζεται για ποια αριστερά μιλάμε. Πολλοί πέφτουν στην παγίδα, έχοντας κατά νου την αριστερά όπως την ορίζουν και την αντιλαμβάνονται οι ίδιοι. Συνήθως εννοούν τον ένα ή τον άλλο κομματικό σχηματισμό, την μία ή την άλλη «συμμαχία», εάν θέλουμε με αντικειμενικό τρόπο να απαντήσουμε πιστεύω ότι πρέπει να αναπροσδιορίσουμε την έννοια αριστερά στην ουσιαστική της βάση και όχι στην θεσμική της εκπροσώπηση.

Στην αριστερά, ανήκουν εξίσου σοσιαλιστές, κομμουνιστές, αναρχικοί, οικολόγοι και προλετάριοι. Αυτό καταδεικνύει την πολύ συλλεκτικότητα του όρου.

Η αριστερά, στην ατέρμονη προσπάθεια της να διαχειριστεί τα «κεκτημένα» απώλεσε ουσιαστικά σε επίπεδο πολιτικής σκέψης κάθε ριζοσπαστικό χαρακτηριστικό. Στην ερώτηση ποιος ο ρόλος της αριστεράς σήμερα, έχουμε δύο επιλογές. Η μία είναι η περιγραφόμενη εσωστρεφής επιδίωξη της «δικής μας αριστεράς» προτάσσοντας πάντα της διαφορά μας από τους άλλους. Η άλλη επιλογή είναι στον αντίποδα, στην αναζήτηση των κοινών στοιχείων, κοινών συμφερόντων όλων των «μερών» που απαρτίζουν την αριστερά.

Ο Μαρξ μας έδωσε εργαλεία για να κατανοήσουμε το σήμερα και να επεκτείνουμε την θεωρητική μας αντίληψη στο αύριο. Εργαλεία για να δράσουμε και να αλλάξουμε την κοινωνία, αλλά και να ελευθερώσουμε την σκέψη μας. Καμία θεώρηση όμως δεν έχει αξία στο κενό. Παίρνει υπόσταση μόνο όταν βρει το γόνιμο εγκέφαλο που θα την επεξεργαστεί και θα την μοιραστεί. Κάποιοι λοιπόν πιστεύουν πως έχουν το κληρονομικό δικαίωμα του τίτλου του αριστερού, και ως εκ τούτου την αποκλειστικότητα. Αριστερός δεν είναι τίτλος, αλλά στάση ζωής. Μια στάση που εμπεριέχει την άμεση δημοκρατική θεώρηση, τον σεβασμό στην αυτοδιάθεση και στην αλληλεγγύη.

Έχοντας απαλλάξει την αρχική ερώτηση από την παγίδα που εσωκλείει, μπορούμε πλέον να απαντήσουμε πως ο ρόλος της αριστεράς σήμερα είναι να ενώσει όλα τα μέρη που την απαρτίζουν και να δημιουργήσει το κοινό μέτωπο που θα αγωνιστεί για την επίτευξη των κοινών στόχων.

…πάνε χρόνια από τότε που άρχισα να σε ψάχνω. Τόσα που και να τα μετρήσω δεν έχει σημασία καμία. Αμούστακο παλληκαράκι ήμουν τότε, την πρώτη φορά που σ’ ένιωσα αμυδρά να ξεγλιστράς από σελίδα σε κείνο το παχύ βιβλίο, το κόκκινο, δεμένο με σκληρό εξώφυλλο και χρυσά γράμματα στη ράχη…
Οδύσσεια Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

Εμείς οι συνεπείς αριστεροί, που κάθε μας παρέμβαση, θέση, παρουσίαση, αντιμετωπίζεται με ιδεολογική αποκήρυξη, από τον ταξικό εχθρό, ότι και να λένε, ότι και να πιστεύουν, εμείς οι γραφικοί θα είμαστε πάντα εδώ, να ενοχλούμε με τις θέσεις μας και τις απόψεις μας…