ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ…
ΓΡΑΦΕΙ… Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΛΛΑΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
Η Ελπίδα δεν είναι βεβαιότητα..αλλά ένα βήμα προς τα εμπρός..τι κόσμος είναι αυτός όπου το προνόμιο λίγων προκαλεί τόση ανισότητα..φτώχεια..πολέμους..κακοποίηση..ρατσισμός?..τι είδους κόσμος είναι αυτός στον οποίο γινόμαστε μάρτυρες μιας τέτοιας περιβαλλοντικής καταστροφής που θέτει σε κίνδυνο την επιβίωση..ένας κόσμος που φαίνεται εκτός ελέγχου ..που προκαλεί φόβο..ένας κόσμος χωρίς ελπίδα…
Η Ιστορία δεν παραμένει ποτέ ακίνητη η τάση των πολλών ωστόσο είναι να παραμένουν ακίνητοι να μην ενεργούν με την πεποίθηση ότι τίποτα δεν είναι εφικτό ..κυριαρχεί ένα είδος τυφλότητας και εμπιστευόμαστε τους νέους ηγέτες στους οποίους παραδίδουμε την ψυχή μας και την Ελευθερία μας με αντάλλαγμα λίγη φαινομενική ασφάλεια….
Δεν θέλουμε να δούμε δεν θέλουμε να ακούσουμε κλεινόμαστε στον ιδιωτικό μας χώρο..αφήνουμε να συμβούν τα πάντα με μια τεράστια αίσθηση ανημποριάς προσαρμοζόμαστε σε αυτό που υπάρχει χωρίς να φανταζόμαστε έναν διαφορετικό και καλύτερο κόσμο όπως είχαν προσπαθήσει να κάνουν άλλοι στο παρελθόν θυσιάζοντας συχνά τη ζωή τους με αυτόν τον τρόπο όσοι φιλοδοξούν να κυριαρχήσουν στους άλλους θα μπορούν να το κάνουν ανενόχλητοι ..
Σκέφτεται κανείς ότι η σκλαβιά είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση ? λέμε για την Ελευθερία αλλά καμιά φορά ξεχνάμε πως είναι να είσαι σκλαβωμένος..το να αναθέτεις σε κάποιον άλλον να αποφασίζει τι θα κάνεις είναι για πολλούς μεγάλη παρηγοριά τους απαλλάσσει απ την προσωπική ευθύνη να διαλέξουν..έχει ποτίσει τα κόκκαλα τους η σκέψη ότι αιτία της ύπαρξης μας είναι να χανόμαστε στο πλήθος να μην παίρνουμε συνειδητές αποφάσεις …τρομάζουν με τη δύναμη αλλά τους ελκύει κιόλας …Είναι εύκολο να μην αποφασίζεις για σένα είναι σχεδόν ηδονιστικό είναι τόσο ανώδυνο μοιάζει με ωραίο είναι διασκεδαστικό μπορείς να περάσεις όχι μόνο τη δική σου ζωή αλλά όσων αγαπάς τόσο ανεύθυνα που ούτε που θα το αντιληφθείς …το μόνο που καταλαβαίνεις είναι η βία γιατί τότε κάποιος σου δίνει ένα χτύπημα στην πλάτη και σ αναγκάζει να διαλέξεις αν θ απαντήσεις ή όχι….
Ένα ξέσπασμα της ψυχής ή των ενστίκτων ή της ελεύθερης ανάπτυξης της σκέψης μπορεί να είναι η Επανάσταση που γίνεται από τις λάθος επιλογές μας που κάναμε..είναι όλες εκείνες οι ανεύθυνες στιγμές που κάποτε είναι ευχάριστες και κάποτε άβολες εικόνες που γεμίζουν τις μέρες μας και τις νύκτες μας .Πως είναι άραγε όλοι αυτοί οι κανονικοί άνθρωποι που κοιμούνται και ξυπνούν κάθε μέρα με το ίδιο όνειρο με την ίδια αυταπάτη ότι όλα θα πάνε καλά κανείς δε θα τους πειράξει ..είναι ασφαλείς?.
Συντηρητικοί άνθρωποι ..εγκλωβισμένοι στην ιδεοληψία τους..ο κόσμος τους είναι ο Καπιταλισμός ναι υπάρχουν ανισότητες η ανισότητα είναι μέσα στην ανθρώπινη φύση οι πόλεμοι είναι αναπόφευκτοι ..αυτό το έμαθαν στο οικογενειακό και κοινωνικό τους περιβάλλον με κορωνίδα το διαστρεβλωμένο ..ΠΑΤΡΙΣ—ΘΡΗΣΚΕΙΑ-ΟΙΚΟΓΕΝΙΑ..μέσα σε αυτό τον αγχωτικό και πνιγηρό κόσμο θα πρέπει να επιβιώσει ..έτσι γεννιέται το ένστικτο επιβίωσης σε βάρος του άλλου από τον συντηρητικό πολίτη..έτσι τρέφεται ο ατομικισμός και από εδώ πηγάζει η συμβουλή προς το παιδί του ..Φάτους πριν σε φάνε…
Τα Τέμπη ..παράγουν αποτελέσματα φέρνουν εξελίξεις δημιουργούν νέους συσχετισμούς..η ενεργοποίηση του λαικού παράγοντα οξύνει τις αντιθέσεις και δείχνει την πραγματική φύση του πολιτικού συστήματος και ..Δικαιοσύνης ..φέρνει στην επιφάνεια όλες τις προσπάθειες συγκάλυψης αλλά και όλες τις συνέπειες των μνημονιακών πολιτικών..τα Τέμπη θα είχαν θαφτεί θα είχαν μια φυσιολογική πορεία όπως άλλες τραγωδίες αν δεν υπήρχε από την πρώτη στιγμή μια μεγάλη κινητοποίηση και ευαισθητοποίηση των απλών ανθρώπων και της νεολαίας σε όλη τη χώρα και βεβαίως αν δεν υπήρχε η σθεναρή στάση των γονέων των θυμάτων….
Για αυτό πρέπει να βγούμε από το μούδιασμα ..από την απογοήτευση και την αδιαφορία… να αναλάβουμε ευθύνες μας και να μην αποποιηθούμε τις ευθύνες μας για όλα αυτά που συμβαίνουν και να ξανά κινητοποιήσουμε την ελπίδα η οποία από μόνη της μπορεί να μας επαναφέρει στο δρόμο και να αποκτήσουμε ότι έχει χαθεί στο παρελθόν..
Η ελπίδα αντιτίθεται σθεναρά στην παθητική αποδοχή μας ήδη δεδομένης και αμετάβλητης πραγματικότητας ..η ελπίδα είναι ανοιχτή για την αλλαγή….
